งนะ!
สีหน้าเฟิ่งเทียนแย่ลง และกล่าวอย่างมีพลังว่า “หลีกไป อย่าหาเรื่องใส่ตัว”
มู่ชิงเหยียนส่ายหัว เพราะว่าเจียงหลี นางถึงได้เข้าไปในเขาเฟิ่งอู่ซานได้ แล้วนางจะถอยได้อย่างไรกันยิ่งไปกว่านั้นนางยังเป็นน้องสาวของคนๆ นั้นอีก
“ศิษย์พี่ใหญ่เจ้าคะ ถึงตอนนี้แล้วท่านยังจะใจอ่อนอีกหรือเจ้าคะ” สายตาเฟิ่งเซียนมีความเกลียดชังและความอิจฉาริษยาปนอยู่
นางต้องการให้มู่ชิงเหยียนตาย!
เฟิ่งเทียนลังเลไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็กล่าวกับมู่ชิงเหยียนว่า “เจ้าอย่าลืมล่ะ ว่าเจ้าเป็นศิษย์ของเขาเฟิ่งอู่ซาน”
“เป็นเพียงศิษย์นอกเท่านั้น จะสนใจอะไรกัน แค่ลาออกไปก็พอแล้ว” กงเสวี่ยฮวาที่มองดูเหตุการณ์อันสนุกสนานนี้ กล่าวออกมาอย่างร่าเริง
“แล้วเจ้าเป็นใครกัน ในที่นี้มีที่ให้เจ้าออกความคิดอย่างอย่างนั้นรึ” เฟิ่งเทียนดุ
กงเสวี่ยฮวาผงะ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขายิ่งเบ่งบานขึ้น และกล่าวอย่างขี้เล่นว่า “ก็ได้ๆ ที่นี่ไม่มีที่ให้ข้าพูด”
เจียงหลีมองท่าทางไม่รู้ไม่ชี้ของเขา อมยิ้มและไม่ได้พูดอะไร สายตาของนางตกอยู่ที่มู่ชิงเหยียน “มู่ชิงเหยียน เจ้ามานี่”
หลังของมู่ชิงเหยียนแข็งทื่อ และมีรอยยิ้มเกิดขึ้นที่มุมปากของนาง
“มู่ชิงเหยียน นี่เจ้าคิดจะทรยศเขาเ
