ังควบคุมจิตที่ไม่ยอมศิโรราบต่างหากเล่า
หากเป็นเช่นนี้ นางจะรับรู้ถึงความไม่ยอมแพ้ด้วยตัวเองสักครั้งหนึ่งหรือไม่
ทันใดนั้นเอง นางก็รู้สึกว่าตัวเองได้หลอมเป็นหนึ่งเดียวกับดาบแล้ว นางยืนตระหง่านอยู่ระหว่างฟ้าดิน แต่ฟ้าดินคิดจะบดขยี้นางและต้องการให้นางยอมแพ้ซะ
ยอมแพ้รึ!
ไม่! เหตุใดข้าถึงต้องยอมแพ้กัน!
ในใจของเจียงหลีเต็มไปด้วยความแรงกล้า นางเงยหน้าขึ้นอย่างลำบากและมองไปที่ท้องฟ้าที่จะถล่มลงมาที่นาง ท้องฟ้าอันมืดครึ้มดูเหมือนจะมีพลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว
ตู้มมมม!
ท้องฟ้ากลายเป็นฝ่ามือขนาดใหญ่ พุ่งเข้าหาเจียงหลีด้วยพลังทำลายล้างที่รุนแรง
ท้องฟ้าคำราม!
แผ่นดินสั่นสะเทือน!
ผืนดินอันกว้างใหญ่ กลายเป็นรอยฝ่ามือขนาดใหญ่ที่เหมือนกับท้องฟ้า ต้องการที่จะบดขยี้นางและบังคับให้นางยอมแพ้ไป
ข้าผู้เป็นจักรพรรดินีเฝ้ามองโลกใบนี้ เหตุใดข้าถึงต้องยอมแพ้ต่อฟ้าดินกันเล่า หากฟ้าต้องการทำลายข้า ข้าก็จะต่อต้านฟ้า! หากผืนดินต้องการฝังตัวข้า ข้าก็จะกลบแผ่นดิน!
แสงดาบที่ถูกฟ้าดินบดขยี้ไว้นั้น เปล่งเสียงดาบออกมาอย่างไม่ยอมแพ้ เสียงหวีดหวิวและเฉียบแหลมดังก้องกังวานไปทั่วฟ้าดิน
ตัวดาบราวกับมีพลัง ก้าวไปข้างหน้าโดยไม่เกรงกลัวพลังแ
