ห่งสวรรค์และปฐพีเลยสักนิด
“ฆ่ามัน!”
เจียงหลีก้าวออกไปหนึ่งก้าวและดาบก็คำรามออกมา ความเงางามที่ไร้ที่สิ้นสุดรวมกันกลายเป็นลำแสงนับล้านแสงทิ่มแทงไปทุกทิศทาง
ฟ้าดินดูเหมือนจะเริ่มสั่นสะเทือนขึ้นมา ราวกับว่าพิโรธและยังมีความน่ากลัวอีกด้วย
แสงจากดาบปะทะเข้ากับฟ้าดิน พื้นที่นั้นมีแสงสง่าปล่อยออกมา เสียงจากดาบดังจนหูหนวก และดาบที่ไร้ที่สิ้นสุดก็ผ่าลงกลางฟ้าดิน ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างให้แตกเป็นเสี่ยงๆ
ไม่ยอมแพ้และไม่ถอย! ถึงแม้จะต้องตาย ก็ต้องพุ่งไปข้างหน้า!
ทุกอย่างหายสาบสูญ ท้องฟ้าและผืนดินหายไป แรงกดดันที่มีก็หายไปด้วยเช่นกัน ดาบแห่งพลังควบคุมจิตเล่มนั้น ก็ค่อยๆ หดเล็กลงและเข้าไปในกลางระหว่างคิ้วของเจียงหลี
ในพลังวิญญาณของนาง พลังควบคุมจิตที่ไม่ยอมแพ้สะท้อนเข้ากับดาบเล็กๆ และตั้งแต่นั้นมาในส่วนลึกของพลังวิญญาณของนางก็ได้ประทับเครื่องหมายแห่งความไม่ยอมแพ้ไว้
เมื่อลืมตาขึ้นมา แสงสง่างามที่อยู่น้าเจียงหลีก็ได้หายสาบสูญไปแล้ว นางในตอนนี้ได้ปรากฏอยู่บนถนนโบราณเส้นหนึ่ง
บนถนนเก่าแก่นั้นมีร่องรอยมากมาย กองหินที่ทับซ้อนกันก็ถูกปกคลุมไปด้วยน้ำค้าง เป็นร่องรอยที่นานมาก เจียงหลียืนอยู่ที่นี่ รู้สึกแปลกเ
