ี่ดีที่สุดอีกหรือ”
“ถอยไป! ภายในหนึ่งจั้งจากกำแพง ห้ามใครเข้าใกล้ทั้งนั้น “
“…”
ทันใดนั้น มีเสียงดังกึกก้องมาจากลานกว้าง
เจียงหลีและกงเสวี่ยฮวามองออกไป และเห็นกลุ่มคนท่าทางเลวร้ายพากันขับไล่คนที่นั่งอยู่ตรงลานกว้างก่อนหน้าออกไป
“ได้อย่างไร! ซากกำแพงอวิ๋นเมิ่งนี้ไม่ใช่ของเขาเฟิ่งอู่ซานสักหน่อย เหตุใดถึงได้ให้พวกข้าถอยออกไป” มีคนพูดอย่างไม่พอใจ
แต่ทันทีที่เขาพูดจบ เขาก็ถูกคนของเขาเฟิ่งอู่ซานตีจนกระอักเลือด อีกฝ่ายยังคงกล่าวอย่างหยิ่งยโสว่า“แม้ว่าซากกำแพงอวิ๋นเมิ่งจะไม่ได้เป็นของเขาเฟิ่งอู่ซาน แต่ภายในอาณาเขตของกลุ่มอำนาจเขาเฟิ่งอู่ซานก็ต้องขึ้นอยู่กับเขาเฟิ่งอู่ซาน! ถ้ายังไม่ฉลาด ข้าก็จะฆ่าเจ้าทิ้งซะ!”
คนที่ได้รับบาดเจ็บถูกเพื่อนของเขาพยุงขึ้น ใบหน้าซีดเซียวและถอยออกไปอย่างเงียบๆ
เมื่อเกิดเรื่องนี้ แม้ยังมีบางคนที่ไม่อยากถอย กลับได้แต่ลุกขึ้นยืนและถอยหลังไปเงียบๆ จนกระทั่งถึงระยะทางที่กำหนดจึงหยุดลง
ในตอนนี้ลานกว้างก็เงียบสงัด บรรยากาศอึมครึม ไม่มีใครกล้าพูด ทยอยกันออกไปอย่างเงียบเชียบ
เจียงหลีทั้งสองยืนอยู่ในระยะไกลโดยไม่ได้รับผลกระทบ แต่นางยังคงขมวดคิ้วและกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เขาเฟิ
