่งอู่ซานมีการกระทำจองหองเช่นนี้ตลอดเลยหรือ”
“ใช่แล้วล่ะ” กงเสวี่ยฮวาดูไม่แปลกใจเลย
คิ้วของเจียงหลีขมวดเข้าหากันแน่นขึ้น ถามขึ้นว่า “การชื่นชมกำแพง เกี่ยวข้องกับตำแหน่งที่นั่งด้วยหรือ”
“ดูเหมือนว่า…ไม่เกี่ยวนะ” กงเสวี่ยฮวาหัวเราะอย่างขบขัน
เจียงหลียิ้ม แต่ดวงตาของนางเย็นชา “นั่นหมายความว่าเขาเฟิ่งอู่ซานนี้ เพราะอยากโดดเด่น จึงเผด็จการและไม่ลังเลที่จะล่วงเกินทุกคนอย่างนั้นสิ”
“คิดว่าใช่ ใครใช้ให้พวกเขาเรียกตนว่าสุดยอดแห่งเทียนเจียวกันล่ะ” รอยยิ้มของกงเสวี่ยฮวากลายเป็นความสนุกสนานมากขึ้น
“น่าสนใจ” เจียงหลีหรี่ตาลงคล้ายจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม
กงเสวี่ยฮวาพยักหน้า “น่าสนใจจริงๆ”
ทั้งสองคนไม่ได้เบียดเสียดกันเดินไปข้างหน้า เพียงแค่มองอย่างเย็นชาไปที่คนของเขาเฟิ่งอู่ซานที่ขับไล่คนอื่นๆ และทำให้บริเวณรอบกําแพงเว้นว่างไว้
“หัวหน้าศิษย์ของเขาเฟิ่งอู่ซานผู้นั้น เทียนเจียวยอดอัจริยะมาแล้ว” กงเสวี่ยฮวากล่าวอย่างหยอกล้อ
เจียงหลีมองตามสายตาของเขา เห็นหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่เดินออกมาอย่างเย่อหยิ่ง ดูจากรูปร่างแล้ว ชายหนุ่มก็หล่อเหลาหญิงสาวก็งดงาม คู่หนุ่มสาวรูปงาม สวมชุดสีขาวล้วน ดูแล้วคล้ายเทพเซียนอยู่บ้าง
ด้านหลั