างพลังธูปเทียนได้อยู่อีกหรือไม่?
หากไม่ได้ เช่นนั้นสิ่งที่เขาเร่งมือทำอยู่ตอนนี้…ก็เท่ากับเสียแรงไปเปล่าอีกครา!
เมื่อคิดถึงจุดนี้ จู่ๆ ความคิดหนึ่งที่บังเกิดความกล้าบ้าบิ่นยิ่งกว่าก็พลันผุดขึ้นมาในใจของลวี่หยาง บางที…ยังมีวิธีอีกทางหนึ่ง ที่อาจแก้ไขปัญหาทั้งหมดนี้ได้
สวรรค์เจ็ดยอแสง เมืองหลวงเทียนจิงแห่งจงโจว
ที่นี่คือแก่นกลางของทวีปกลาง เป็นศูนย์กลางของระบบเทพเจ้าที่เมือง อีกทั้งยังเป็นที่ตั้งของวิหารบรรพชนแห่งราชวงศ์
ในยามนี้ จิตสำนึกสองสายได้ฟื้นคืนขึ้นมาทีละสาย
“เมื่อครู่…มารดาไร้กำเนิดหายไปชั่วขณะหนึ่ง”
สองจิตนี้ หนึ่งคือ เจ้าที่เมืองหลวงอู๋หนิง จอมเทพผู้ปกครองเหล่าเจ้าที่เมืองทั้งปวง ยันต์เทพธูปเทียนของเขาคือ ‘จ้าวมิ่งหลิงผู้ให้พรปวงชนผู้ปกครองแผ่นดินโดยยึดสัจจะสวรรค์’
ส่วนอีกหนึ่ง ก็คือ ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ต้าเยี่ยน เทพผู้ได้รับการบูชาในวิหารบรรพชนแห่งราชวงศ์
จักรพรรดิแห่งแคว้น เจ้าที่เมืองหลวง และมารดาไร้กำเนิด เทพธูปเทียนวางรากฐานสมบูรณ์ทั้งสามผู้ร่วมกันสถาปนาโครงสร้างของสวรรค์เจ็ดยอแสงให้เป็นเช่นทุกวันนี้
ดังนั้น ทั้งสามจึงเฝ้าสังเกตซึ่งกันและกันอย่างใกล้ชิด ยามนี้เมื่อจิตเทวะแลออกไป ก็รับรู้ถึงความแปรปรวนของพลังธูปเทียนทั่วทั้งใต้หล้า ทว่ายิ่งตรวจสอบ ทั้งคู่ก็ยิ่งตื่นตะลึงยิ่งนัก
เพราะพวกเขาค้นพบว่า พลังธูปเทียนที่เดิมทีเป็นของลัทธิบัวขาวนั้น บัดนี้ล้วนมิได้เหลือไว้เพ
