งตาของเจียงหลีเป็นประกาย นางหันกลับไปมองเขา แต่เห็นเพียงเงาร่างของกงเสวี่ยฮวาที่กำลังหลบหนีเท่านั้น
“…”
เจ้าบ้า!
เจียงหลีบ่นอยู่ในใจ สายตาหันกลับไปมองเจ้าเดรัจฉานน้อยที่เงยหน้ามองนางอีกครั้ง
ดวงตาที่แวววาวและกลมโตนั้น ช่างน่ารักเหลือเกิน!
ด้านนอกประตู กงเสวี่ยฮวากำลังตบหน้าอกแบนๆ ของตนเองด้วยความหวาดกลัว หลังจากที่ความรู้สึกถูกจ้องมองหายไป เขาก็พึมพํากับตัวเอง “สายตาของสัตว์เลี้ยงตัวนั้นน่ากลัวนัก!”
