ววตาของผู้คุมห้องขังแสดงความดุร้ายไม่พอใจออกมาและตามออกไปโดยไม่สนใจใดๆ ทั้งสิ้น “เจียงหลี ถึงแม้เจ้าจะหนีออกจากกลุ่มอำนาจของสำนักพรตเสวียนหมิงได้แล้วอย่างไร ที่ข้าจะฆ่าเจ้า ก็ยังคงเป็นเรื่องง่ายอยู่ดี!”
ในทางแยกนี้เป็นเพียงภูเขาร้างแห่งหนึ่งที่ไร้บ้านและผู้คน
การที่จับกุมตัวหรือฆ่าเจียงหลีทิ้งในที่แห่งนี้ ก็มิอาจเกิดการเคลื่อนไหวใดๆ ของกลุ่มอำนาจอื่นได้
ผู้คุมห้องขังมองเจียงหลีด้วยสายตาดุดันและตบไปหนึ่งที เพียงแค่แยกฝ่ามือ ฝ่ามือนั้นม้วนตัวเป็นลมปีศาจและโจมตีเจียงหลี พลังวิญญาณที่น่ากลัวปรากฏออกมากลายเป็นเงาฝ่ามืออันชั่วร้ายและมุ่งไปทางกลางหลังของเจียงหลี
เจียงหลีหนีไปข้างหน้าด้วยความตื่นตระหนก ราวกับว่าตกใจกับคนที่ไล่ตามมาด้านหลัง จนลืมที่จะหันหลังกลับไปต่อสู้ นึกแค่เพียงวิ่งหนีอย่างเดียว
มีพลังของความดุร้ายปรากฏออกมาในดวงตาของผู้คุมห้องขัง เขามั่นใจว่าการโจมตีเจียงหลีครั้งนี้ต้องสำเร็จโดยไม่ต้องสงสัย
ตู้ม!
พลังฝ่ามือที่น่าสะพรึงกลัวนี้โจมตีไปที่กลางหลังของเจียงหลีเต็มๆ ทำให้ทั้งตัวของนางปลิวไปในอากาศแล้วพุ่งไปยังข้างหน้า แววตาของผู้คุมห้องขังมีความสุขจนลืมสังเกตว่ามีแสงๆ หนึ่งได้
