ผ่านแผ่นหลังของเจียงหลีไป
“ยังจะหนีอีกอย่างนั้นรึ!” เมื่อสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของเจียงหลีจากระยะไกลแล้ว สายตาอันดุดันของผู้คุมห้องขังก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง เงาร่างนั้นก็ปรากฏออกมาเปลี่ยนฝ่ามือเหล็กเป็นกรงเล็บ มุ่งไปจับเจียงหลี
เขาว่องไวมาก เพียงเวลาไม่นานนักเขาก็เข้าใกล้เจียงหลีแล้ว ในขณะที่เขากำลังจะจับเจียงหลีนั้น นางก็หันหลังกลับอย่างกะทันหัน ดวงตาที่สดใสของนางจ้องมองไปยังเขาพร้อมกับปล่อยจิตสังหารที่รุนแรงออกมา
เมื่อเห็นจิตสังหารออกมาจากดวงตาของเจียงหลี ผู้คุมห้องขังกลับหัวเราะออกมาอย่างไม่ใยดี “นางทาสต่ำต้อย วันนี้เจ้าคงจะไม่มีโอกาสฆ่าข้าแล้วล่ะ”
“อย่างนั้นหรือ” เจียงหลีกลับหัวเราะออกมาอย่างเย้ยหยัน
ร่างกายของนางหมุนขึ้นกลางอากาศ ใช้ท่าทางที่คนทั่วไปมิอาจทำได้หมุนร่างของตัวเองกลับมา ประจันหน้ากับผู้คุมห้องขัง
“หากต้องตายก็ขอยืดเส้นยืดสายหน่อย จะโทษก็โทษที่ท่านไม่น่าเอาชีวิตมาเสี่ยงเช่นนี้” เจียงหลีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
เมื่อได้ยินประโยคนี้ของนางแล้ว ผู้คุมห้องขังก็เหงื่อผุดขึ้นโดยไม่รู้ตัว มั่นใจว่าเจียงหลีต้องทำอะไรสักอย่างแน่ แต่กลับมิสามารถหยุดยั้งได้ อีกทั้งจะหนีก็ยังหนีมิได้
