“หลิวหลี มานี่มา” เมื่อจดจ่ออยู่กับร่างทั้งสามที่เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว เจียงหลีก็เรียกเจ้าเปี๊ยกออกมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
เจ้าเปี๊ยกมองนางแวบหนึ่งก่อนจะปีนกระโดดขึ้นไปอยู่ในอ้อมแขนของนางโดยไม่ลังเล
เจียงหลีกอดกระชับเจ้าก้อนขนเอาไว้แล้วทอดมองไปยังทั้งสามที่โรยตัวลงมาบนชายหาด
ชายหนึ่งหญิงสอง ร่างของทั้งสามสวมใส่อาภรณ์หรูหราราคาแพงซึ่งมองออกว่ามาจากที่เดียวกัน ทั้งยังมีเรือลำนั้นที่กำลังแล่นมาประชิดชายฝั่งทางด้านหลังของทั้งสามคน
เจียงหลีไม่เอ่ยสิ่งใดแล้วปราดตามองทั้งสามอย่างรวดเร็ว นางพิจารณาได้ว่าคนที่มีพลังปราณแข็งแกร่งที่สุดก็คือชายหนุ่มที่อยู่ตรงกลาง
รูปลักษณ์หน้าตาของทั้งสามคนงดงามหมดจด เมื่อยืนอยู่ด้วยกันทั้งหมดอยู่ในบทบาทของหนุ่มรูปหล่อและสตรีรูปงาม
ในขณะที่นางสำรวจบุคคลทั้งสาม สามคนนั้นก็สำรวจนางเช่นกัน
ไม่เหมือนศิษย์น้องทั้งสองเลยสักนิด ในขณะที่ชายหนุ่มผู้นั้นถึงพื้นก็พินิจมองเจียงหลีด้วยแววตาเป็นประกายตกตะลึง
อีกทั้งสายตาตกตะลึงนั้นช่างปิดไม่มิดเลยสักนิด แววตาร้อนแรงมองตรงไปที่เจียงหลีทำให้เจ้าก้อนขนที่นางกอดเอาไว้ในอ้อมแขนมีสายตาเย็นเยียบและเล็บอันแหลมคมบนอุ้งเท้าสีชมพูเปล่งแสงสีฟ้าออกมา
หญิงสาวอีกสองคนก็กำลังจ้องมองหน้าตาและรูปร่างของเจียงหลีชัดๆ แล้วความริษยาก็ฉายแววในดวงตาของพวกนางในเวลาเดียวกัน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อรู้สึกถึงสายตาอันร้องแรงของศิษยพี่ ความอิจฉาริษยาก็ชัด
