็ยังไม่พออยู่ดี คลื่นใหญ่ฉับพลันยังคงทำให้เรือพัดโหมกระพืออย่างง่ายดาย
“เคล็ดวิชาอวี้ซาน!” เจียงหลีกระซิบเสียงต่ำ
นางใช้เคล็ดวิชาอวี้ซานบนเรือเดินสมุทรซึ่งเป็นวิธีการหนึ่งที่ช่วยเพิ่มน้ำหนักตัวเรือ
จึงทำให้เรือมีความมั่นคงขึ้นมาเล็กน้อย
และในขณะนั้นเองฝนก็ตกลงมาห่าใหญ่ราวกับฟ้ารั่ว น้ำที่ไม่มีที่สิ้นสุดตกลงมาจากรอยแยก
ฝนที่ตกลงมาอย่างหนักบนดาดฟ้าทำให้เกิดเสียง “เปาะแปะ” และมันตกใส่เจียงหลีราวกับว่าโดนก้อนหินขว้างปาอย่างแรงก็มิปาน
“หลียาโถว เกาะให้มั่น!” หนานอู๋เฮิ่นพยายามอย่างเต็มที่เพื่อควบคุมหางเสือบนเรือ เขาเร่งความเร็วและต้องการผ่านพื้นที่พายุฝนนี้โดยเร็วที่สุด
เขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนสภาพน่าเวทนา
พายุฝนโหมกระหน่ำและคลื่นลูกใหญ่ซาดซัดเข้ามาในเรือยิ่งทำให้เขาเปียกไปทั่วสรรพางค์กาย
“น้ำมา…” เจียงหลีตะโกน นางกางนิ้วทั้งห้าออกราวกับสุ่มจับน้ำทะเลที่เข้ามาในเรือ ฝนที่ตกลงบนเรือรวมตัวกันอยู่ภายในมือของนาง
เมื่อน้ำรวมตัวกันเป็นก้อนกลมในมือของนางแล้วจึงกระซิบเสียงเบา “น้ำไป…!”
มวลน้ำนั้นพุ่งออกมาจากมือของนาง ทันใดนั้นก็กลายเป็นมวลน้ำก้อนใหญ่มหาศาลที่ปกคลุมไปทั่วเรือทั้งลำเพื่อบดบังการโจมตีจากคลื่นลูกใหญ่อย่างรุนแรง
เคล็ดวิชานี้ วิชาค่ายกลหายากนี้เป็นหนึ่งในรางวัลที่เจียงหลีได้รับมาจากผีเฒ่าหลิงจงผู้นั้น มันมีชื่อเรียกว่าเฉียนคุนเปี้ยนหรือเปลี่ยนจักรวาล
เฉียนคุนเปี้ยนไม่ใช่เคล็ดวิชาคว
