วเองกระปี้กระเป่าขึ้นมา
ขณะนั้นเองในที่สุดนางก็รู้สึกถึงสภาพทุเรศเกรอะกรังของตัวเองจนได้ เสื้อผ้าที่เปียกน้ำทะเลมาก่อนป่านนี้แม้จะแห้งแล้วแต่ก็ยังยับย่น นางรู้สึกเหนียวเหนอะหนะไม่สบายตัวไปหมด
เจียงหลีทนไม่ไหวจริงๆ จึงเดินตามเสียงน้ำในป่าจนไปเจอน้ำตกที่ตกลงมากลายเป็นแอ่งน้ำเล็กๆ ถึงอย่างไรก็นี้ก็ไร้ผู้คน เจียงหลีจึงกระโดดลงแอ่งน้ำอย่างไม่ลังเลเลยสักนิด นางถอดผ้าผ่อนอาบน้ำและซักผ้าพร้อมกัน
น้ำในสระใสชำระล้างสิ่งสกปรกบนร่างกายของนางจนหมดจด ผิวของนางเปล่งประกายภายใต้แสงจันทร์ เจียงหลีสนุกกับการสัมผัสน้ำใสใช้มือวักน้ำรินรดแขนของตัวเอง
ล้ำธารใต้แสงจันทร์ คนงามดังหยก
ทันใดนั้นเจียงหลีก็หน้าเปลี่ยนสี คว้าเสื้อคลุมที่ลอยอยู่ข้างๆนางโยนมันไปที่พุ่มไม้ริมฝั่ง ในเวลาเดียวกันนางกล่าวอย่างเคร่งเครียดว่า “ศิษย์สำนักไหนมาแอบดูข้าอาบน้ำ!”
เพี๊ยะ!
เสื้อผ้าอันหนักอึ้งตกลงไปบนโพรงหญ้าจากนั้นลื่นตกลงจากร่างบางร่าง
เมื่อนางเห็นเจ้าก้อนขนยาวในหญ้า เจียงหลีก็ตกตะลึง มีบางอย่างที่มีขนยาว เมื่อเห็นเงาร่างที่อวบอิ่มและน่าหลงใหลในสระน้ำ…ก็ชะงักค้าง…
…………………………….
