ผู้คนในวังหยุดการกระทำลง ต่างพากันหันมามองเจียงหลีและหรงจิ่ง เหมือนหรงจิ่งนอนหลับอย่างสงบเยือกเย็นอยู่ในอ้อมกอดของเจียงหลีอย่างไรอย่างนั้น ปากยังคงอมยิ้มอย่างพอใจ
ส่วนเจียงหลี ค่อยๆ กุมมือของเขาแน่นขึ้น กำเสื้อของเขาแน่น นางก้มหน้าลง ตัวสั่นไปทั้งตัว ไม่ได้พูดอะไร หรงจิ่ง ชาตินี้ข้าติดค้างเจ้า ถ้าหากมีชาติหน้า ข้ายอมชดใช้ให้ด้วยชีวิต นางชดใช้ให้ได้เพียงชีวิต เพราะว่าหัวใจของนาง ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติหน้าก็รักใครไม่ได้อีกแล้ว
….
พระราชวังเป่ยโหรงว่างเปล่าไปหมด
แผนการที่น่าตะลึงของคุณชายอันดับหนึ่งในใต้หล้า ปรากฏขึ้นอีกครั้งในตอนนี้
ราชวงศ์จยาเซียนรวมหนานฮวงเป็นหนึ่ง กลายเป็นผู้มีอำนาจ ยากที่จะต้านทาน แต่เจียงหลีไม่ได้ไปจัดการเรื่องที่เป่ยโหรวรวมเข้ากับอาณาเขต แต่พาหรงจิ่งกลับบ้านเกิดด้วยตัวเอง
ตระกูลหรง…
เจียงหลีประกาศพระราชโองการ กลับคำตัดสินของตระกูลหรงด้วยตัวเอง ประกาศต่อคนทั้งใต้หล้าว่าตระกูลหรงทั้งตระกูลซื่อสัตย์และยอมพลีชีพ เพื่อให้ได้รับความเชื่อใจจากเป่ยโหรว ปูทางเพื่อหรงจิ่ง ก็เหมือนกับปูทางให้ราชวงศ์จยาเซียน
เพื่อหรงจิ่ง เจียงหลียอมให้ตระกูลหรงมีชื่อเสียงที่ดี
หรงจิ่งได้ถูกฝังตามมาตรฐานขององค์ชายของแคว้น
หลุมศพของหรงจิ่งถูกสร้างเป็นวิหาร ด้านในเป็นรูปปั้นของหรงจิ่ง ส่วนหรงจิ่งก็ถูกฝังอยู่ในสุสานของตระกูลหรง ถือเป็นการกลับสู่วงศ์ตระกูล
เพียงแต่ ในตอนที่เจียงหลีกำลังจะเลือกที
