ายแดนที่ติดกันมีกองกำลังซ่อนตัวอยู่นับล้านคน”
“ดี!” ทันใดนั้นเจียงหลีก็ลืมตาขึ้นมา ตบที่ๆ พนักแขนของบัลลังก์มังกรแล้วยืนขึ้น แววตาที่สดใสของนางมองไปยังผู้คนที่กำลังอมยิ้มอย่างช้าๆ แล้วพูดเสียงดังว่า “ทุกท่าน ในจดหมายของคุณชายจิ่งได้เขียนวันบุกโจมตีไว้ชัดเจนแล้ว พวกเจ้ารีบไปเตรียมการทั้งหมด ร่วมมือกันอย่างเต็มที่ ศึกครั้งนี้จะต้องเป็นศึกที่ข้า จักรพรรดินีแห่งจยาเซียนรวบรวมหนานฮวงเป็นหนึ่งเดียว ชื่อของพวกเจ้าทุกคนจะถูกบันทึกลงหน้าประวัติศาสตร์ตลอดไป! รอให้ข้ารวมแผ่นดินหนานฮวงเป็นหนึ่งได้เมื่อไหร่ ข้าจะตบรางวัลให้ตามหน้าที่ไม่มีทางเอาเปรียบพวกเจ้า”
“ยินดียิ่งที่จะเป็นม้ารับใช้ของฝ่าบาท น้อมรับคำสั่งของฝ่าบาท และจะสู้เพื่อฝ่าบาทจนตัวตาย!”
“ยินดียิ่งที่จะเป็นม้ารับใช้ของฝ่าบาท น้อมรับคำสั่งของฝ่าบาท และจะสู้เพื่อฝ่าบาทจนตัวตาย!”
“…”
เหล่าขุนนางนับร้อยในท้อวพระโรงต่างพากันตั้งแถวโค้งตัวลงถวายบังคมจักรพรรดินีของพวกเขา ใครบอกว่าหญิงสู้ชายไม่ได้กันเล่า
จักรพรรดินีของพวกเขา จักรพรรดินีสาวน้อย ทำแต่ละเรื่องเพื่อพิสูจน์ให้ผู้คนเห็นแล้วว่านางครองบัลลังก์ได้ดีเกินกว่าผู้ใดจะเทียบได้!
ปีหนานฮวง ฤดูใบไม้ร่วง จักรพรรดินีแห่งจยาเซียนครองราชย์ได้สามปี
ราชวงศ์จยาเซียนได้บุกโจมตีแคว้นเป่ยโหรวอย่างกะทันหัน เล่ากันว่าวันที่ยกทัพทหารไปบุก ชายแดนสองแคว้นจู่ๆ ก็มีกองกำลังที่แข็งแกร่งนับล้านคนของราชวงศ์จยาเซ
