เช่นนั้นก็ไม่เกิดเป็นคนแล้วกัน
ในตอนที่จักรพรรดิเซ่าตี้พูดคำนี้ออกมา เสินอวี่และอวี้ฉีก็ล้วนแต่มองเขาด้วยความตกใจเป็นอย่างมาก
อะไรกันที่ทำให้องค์จักรพรรดิที่พวกเขาเคารพนับถือยอมได้ถึงเพียงนี้
ในชั่วขณะนั้น พวกเขาทั้งสองไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบรรยาย
“ไปเตรียมการได้” เซ่าตี้ออกคำสั่ง
เสินอวี่และอวี้ฉีทำได้เพียงกลืนความตกใจนั้นลงไป แล้วถอยออกไปทำตามคำสั่งขององค์จักรพรรดิอย่างเงียบๆ
ณ ราชวงศ์จยาเซียน จักรพรรดินีพระองค์หนึ่งที่ถูกโยนลงไปในอ่างอาบน้ำแล้วแช่อยู่ในนั้นทั้งคืน เอ๊ะ ทำไมถึงแช่อยู่ในนั้นทั้งคืน เรื่องนี้ต้องถามตัวเจียงหลีเอง
วันรุ่งขึ้น นางด่าผู้ชายคนหนึ่งในใจทั้งวันแล้วก็สะสางงานบ้านเมืองที่ดองไว้จนเกือบจะหมด พอตกเย็นถึงได้มีเวลาเอาสิ่งของทั้งสามอย่างที่ได้มาจากสุสานโบราณมาดูอย่างละเอียด
ผีเฒ่าหลิงจงตนนั้นบอกว่าของมีค่าทั้งสามอย่างคือน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถเปลี่ยนแปลงร่างกายและกระดูกได้ สองคือเวทย์อาคมหายากและสามคือผลึกหินพลังจิตที่ฮูหยินของเขาทิ้งเอาไว้ให้
เจียงหลีวางกล่องทั้งสามใบไว้ตรงหน้าตัวเอง แล้วนางก็นั่งขัดสมาธิอยู่ด้านหลัง มือหนึ่งท้าวคาง ปากก็พูดพึมพำ “ผีเฒ่าหลิงจงรู้ว่าข้าฝึกฝนพลังจิต สามารถตรวจสอบสิ่งของในกล่องได้ แน่นอนว่าคงไม่ได้ทำของปลอมขึ้นมา ดูท่าเขาแล้วคงจะคิดว่าข้าคงตายอยู่ในสุสานโบราณกระมัง”
เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในสุสานโบราณขึ้นมาแววตาของเจียงหลีพลัน
