เปลี่ยนเป็นดุดันทันที
อยู่มาได้ตั้งสองชาติไม่นึกเลยว่าจะโดนผีเฒ่าต้มจนเปื่อยเยี่ยงนี้!
โทษที่นางจิตใจดีเกินไปรึ
แต่ว่าตอนนี้สุสานโบราณได้พังทลายลงไปแล้ว นางก็คงไม่สามารถกลับไปแก้แค้นผีเฒ่าตนนั้นได้ ยังโชคดีที่คำสัญญาของเขามีประโยชน์ นางถึงได้เอากลับมาได้ มิฉะนั้นคงขาดทุนย่อยยับ
กล่องทั้งสามใบถูกเปิดออกแล้ว
หนึ่งในนั้นเป็นของเหลวที่บรรจุอยู่ในขวดหยกใส ส่วนอีกกล่องหนึ่งมีจดหมายวางไว้อยู่ กล่องสุดท้ายก็คือ ‘ผลึกหิน’ ที่แวววาวดุจดวงดาวอย่างไรอย่างนั้น ส่วนขนาดก็ประมาณกำปั้นเด็กทารก
สายตาของเจียงหลีมองไปรอบๆ ของทั้งสามสิ่งนี้ สุดท้ายก็เลือกให้ความสนใจกับน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่วางอยู่ในกล่องนั้น
“ลองเจ้าก่อนก็แล้วกัน” เจียงหลีเลิกคิ้ว เอาขวดหยกออกมาจากกล่องนั้น เพ่งมองขวดหยกที่อยู่ในมืออย่างพินิจพิเคราะห์อยู่ครู่หนึ่งจึงจะเปิดฝาขวดออกแล้วก็กลืนของเหลวในขวดที่ไม่รู้ว่าคืออะไรลงไป
ซี๊ดดด!
เพิ่งจะดื่มเข้าไป ทันใดนั้นในร่างกายของเจียงหลีก็รู้สึกเหมือนโดนไฟแผดเผา เจ็บปวดจนคลายมือออก ขวดที่ว่างเปล่าก็ตกลงไปในกล่องจนเกิดเสียงดังขึ้น
“นี่คงไม่ใช่ยาพิษหรอกกระมัง!” เจียงหลีเจ็บปวดจนหน้านิ่วคิ้วขมวดแล้วล้มลงบนเตียง
ชั่วพริบตาเดียว เสื้อผ้าของเจียงหลีก็เปียกเหงื่อเต็มไปหมดราวกับเพิ่งขึ้นมาจากน้ำอย่างไรอย่างนั้น
สมควรตาย!
เจ็บปวดเหลือเกิน!
มือของเจียงหลีกำผ้าห่มไว้แน่น ใบหน้าซีดขาวจนเขียวคร้าม สิ่งที่เรีย
