“ข้าจะเข้าเฝ้าฝ่าบาท!”
น้ำเสียงของไป๋เซี่ยงไท่ดูมีอำนาจเป็นอย่างมาก บวกกับท่าทางเมื่อครู่นี้ของเขา ทำให้เหล่าทหารที่เฝ้าประตูวังมองเขาด้วยความระมัดระวัง
“ยังจะนิ่งอยู่ทำไมอีก รีบเข้าไปรายงานสิ!” ไป๋เซี่ยงไท่เบิกตาโต แล้วพูดตะโกน
ทหารเฝ้าประตูเหล่านั้นสีหน้าไม่ค่อยดี กระซิบกระซาบกัน แล้วถึงส่งคนให้รีบไปยังพระราชวังคนหนึ่ง ไป๋เซี่ยงไท่มองด้านหลังของคนที่เข้าไปด้วยสีหน้าอึมครึม ร้อนใจเป็นอย่างมาก
เขาทำได้เพียงมองจ้องทาสชั้นต่ำคนนั้นเดินเข้าวังไปต่อหน้าต่อตา! ไม่มีอะไรมาขัดขวางแบบนี้ นางจึงเดินเข้าไปอย่างทะนงองอาจ ถูกราชสำนักปกป้องแล้วจริงๆ หรือ
ถึงขนาดเขารู้สึกได้ว่าการหันกลับมามองเมื่อครู่นี้ เป็นการท้าทายเขา และท้าทายทั้งตระกูลไป๋เซี่ยง!
“เจ้ารีบกลับไปรายงานเรื่องนี้ให้กับนายท่าน ให้เขารีบตามมาเอาตัวนางกับฝ่าบาทด้วยกัน” ไป๋เซี่ยงไท่เรียกมาคนหนึ่ง แล้วพูดกระซิบกับเขา คนๆ นั้นก็รีบไป
เจียงหลีเปลี่ยนสีหน้า แล้วเข้าวังไป ภายใต้การสนับสนุนของทหารด้านใน ก็เข้าไปถึงส่วนลึกๆ ในวัง
ที่นี่เป็นที่อยู่อาศัยของผู้หญิงและเหล่าพระธิดาของฮ่องเต้
แต่ที่ๆ เจียงหลีจะไป ก็คือตำหนักของเหวินเหรินชิ่งชิ่ง
ในตอนที่เจอเหวินเหรินชิ่งชิ่งอีกครั้ง เหวินเหรินชิ่งชิ่งเดินวนรอบตัวนาง อุทานออกมาด้วยความสงสัยอยู่ตลอด “เจ้าทำได้อย่างไรกัน”
ก่อนหน้านี้ ข้าเป็นห่วงนางอยู่นาน กลัวว่าเจียงหลีจะมีพิรุธ
“เซ่า…”
เจียงหลีส่
