ซี่ยงถิงคุณหนูรองของตระกูลไป๋เซี่ยงหรือไม่”
“ใช่ ถ้าดูไม่ผิดก็คือนาง รูปร่างหน้าตาเช่นนี้มีใครไม่รู้จักบ้างเล่า”
“แล้วนางมาที่นี่ทำไม”
“ไม่รู้สิ พวกเราแค่รับผิดชอบคุ้มกันด้านนอกดูแลความปลอดภัยของเรือนรับรอง ข้างในจะทำอะไรจะพูดอะไร พวกเรารู้ที่ไหนล่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นเรื่องนี้ต้องขึ้นไปรายงานหรือไม่”
“ดูก่อนว่านางจะอยู่นานเท่าไหร่ถึงจะออกมา”
“ได้!”
“…”
‘ไป๋เซี่ยงถิง’ อยู่จนถึงสองชั่วยามแล้ว ในช่วงระหว่างนี้นางสนทนากับลู่เสวียนหลายเรื่องแล้วก็รู้ด้วยว่าเป่ยเหมินเวยตกลงผลประโยชน์อะไรกับลู่เสวียน
เขาบอกกับลู่เสวียนว่า ขอเพียงรวบรวมหนานฮวงเป็นหนึ่งเดียว ลู่เสวียนก็จะมีคุณสมบัติเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์ฮ่องเต้ของใต้หล้าหนานฮวงคนต่อไป
เพราะว่าลู่เสวียนเป็นลูกเขยของเขา ทั้งยังสร้างคุณูปการยิ่งใหญ่ ดังนั้นเขาจึงสามารถมอบคุณสมบัติในการครองราชย์ให้กับลู่เสวียน อีกอย่างต่อให้สุดท้ายลู่เสวียนจะไม่ได้ขึ้นครองราชย์ จากนั้นดินแดนเดิมครึ่งหนึ่งของราชวงศ์จยาเซียน อาณาบริเวณปกครองที่กษัตริย์พระราชทานให้จะตกเป็นของลู่เสวียนโดยการสืบทอดทางสายเลือด
ไม่พูดไม่ได้ว่า ข้อตกลงของเป่ยเหมินเวยมีมาตรฐานสูงมาก มากเกินไปลู่เสวียนก็ไม่เชื่อ น้อยเกินไปลู่เสวียนก็ไม่มีแรงจูงใจ คำสัญญาดังกล่าวพร้อมความคาดหวังและการค้ำประกันเป็นสิ่งที่น่าเชื่อถือที่สุด
“ออกมาแล้ว!”
“นึกไม่ถึงว่าหยวนหวังจะออกมาส่งด้วยตนเอง ดูท่าทางหยวนหวังเหม
