ีก มิฉะนั้น ข้าก็ยังจะฆ่าเจ้าตายซ้ำอีกครั้ง!”
แกร็ก!
นางออกแรงที่เท้าแล้วเหยียบไป๋เซี่ยงเลี่ยจนคอหัก
“เจ้าไม่ต้องฆ่าเขาก็ได้ เก็บเขาไว้ถึงจะเป็นหลักฐานได้ว่าเจ้าไม่ได้ฆ่าคนพวกนี้ ฆ่าเขาตาย บาปที่ฆ่าคนพวกนี้ก็จะไปตกอยู่ที่ตัวเจ้านั่นแหละ” หลังจากความเงียบและว่างเปล่า เงาร่างของเงาก็ค่อยๆ มาปรากฏตัวที่ด้านหลังของเจียงหลี
เจียงหลีไม่มีคลื่นอารมณ์ใดๆ นางมองเข้าไปในป่าหมอกและพูดอย่างเย่อหยิ่ง “แล้วจะทำไม”
แล้วจะทำไม่อย่างนั้นหรือ
แสงในดวงตาของเงาหดตัวมองด้านหลังของหญิงสาวสูงสง่า ความหมายในคำพูดของนางราวกับว่าสะใจที่ได้ฆ่าไป๋เซี่ยงเลี่ย ดังนั้นนางจึงไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรแล้วก็ไม่สนใจการถูกใส่ร้ายป้ายสี ฆ่าแล้วก็ฆ่าเลย
นางชอบทำเช่นนี้แหละ!
แววตาของเงากลับมาสงบดังเดิมแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร หลังจากรออยู่ข้างกายเจียงหลี เขาก็ซ่อนตัวอยู่ในความมืด แต่ถ้าไม่ใช่เพราะร่างเดิมของเขา เจียงหลีก็ไม่ปล่อยให้เขาเข้ามาใกล้เพื่อปกป้องดูแล แม้ว่าจะไปสำรวจความลับของสุสานโบราณในครั้งนี้ แต่เขาก็อยู่ห่างจากสุสานโบราณและไม่ได้ตามเข้าไป แน่นอนว่านี่เป็นคำสั่งของเจียงหลีเช่นกัน
สำหรับเจ้านายคนใหม่ เขาดูเหมือนจะเข้าใจแต่ก็ดูเหมือนจะไม่เข้าใจเช่นกัน
“เงา เจ้ารู้เรื่องในอาณาเขตหลิงอู่หรือไม่” เจียงหลีหันหลังดวงตาที่เปล่งประกายพลันสงบลง
การจ้องมองอย่างสงบนี้ทำให้เงาที่ยืนอยู่ตรงหน้านางโดยไม่สามารถปกปิดอะไรได้ เขาจึง
