าเจ้าหรือ” เจียงหลียิ้มเหยียดหยัน “เก็บเจ้าไว้จนถึงปีใหม่หรือไร” นางยกเท้าขึ้นแล้วเหยียบลงไปที่ท้องของไป๋เซี่ยงเลี่ยอีกครั้ง
พลังที่รุนแรงพุ่งเข้าสู่ท้องของไป๋เซี่ยงเลี่ย อวัยวะภายในของเขาดูเหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ความเจ็บปวดที่ไม่อาจบรรยายได้ทำให้เขาตายทั้งเป็น
จากนั้นเจียงหลีได้ปิดผนึกเส้นเสียงของเขาเพื่อที่เขาจะได้ไม่มีโอกาสกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด
ปังๆๆ!
เจียงหลีใช้วิธีที่หยาบคายที่สุดในการจัดการกับเขาและเขาทำได้เพียงอดทนต่อการโจมตีของเจียงหลีเหมือนสุนัขที่ตายแล้วไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะหอน
กร็อบๆ!
เสียงกระดูกหักยังคงดังขึ้นหลังจากถูกเจียงหลีทารุณเป็นเวลานาน ทั้งร่างของไป๋เซี่ยงเลี่ยไม่มีกระดูกที่สมบูรณ์แล้ว
เขานอนเกลือกกลิ้งอยู่บนพื้นดินเละแฉะเหมือนแอ่งโคลน
ด้วยความทรมานเช่นนี้ ตอนนี้เขาแค่อยากตายอย่างรวดเร็วและไม่มีความคิดที่จะมีชีวิตรอดอีกต่อไปเขาไปทำกรรมอะไรไว้หนอ
จนถึงตอนนี้เขายังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของหญิงสาวด้วยซ้ำ
แค่ก!
ลำคอของไป๋เซี่ยงเลี่ยที่ถูกผนึกเกิดเสียงที่น่ารังเกียจ ไม่ใช่ว่าเขากำลังพูด แต่เป็นเสียงเท้าของเจียงหลีที่เหยียบคอของเขาจนลูกกระเดือกแตก
เขามองไปที่หญิงสาวด้วยสายตาที่พร่ามัวและไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหนเขาก็เห็นเพียงเงาร่างที่พร่ามัวท่ามกลางสีเลือด
ส่วนหญิงสาวตกลงมาจากที่สูงแล้วทุบไปที่ส่วนลึกถึงแก่นวิญญาณของเขา…
“ข้าขอภาวนาให้เจ้าอย่าได้เจอะได้เจอข้าในชาติหน้าอ
