้น “เจ้าหุบปาก! หุบปาก ฆ่าเจ้า! ข้าจะฆ่าเจ้า!”
ทันใดนั้นเขาก็คำรามอย่างบ้าคลั่ง พลังวิญญาณที่แข็งแกร่งของเขากลายเป็นทักษะการต่อสู้ที่ดีที่สุดของเขาพุ่งเข้าใส่สาวกหลายคนที่ไม่ได้ปกป้องเขาอย่างสะเปะสะปะไร้จุดหมาย
“อ้ากก!”
“อ้ากกๆ!”
สาวกเหล่านั้นถูกโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัว ไป๋เซี่ยงเลี่ยลงมือโหดเหี้ยมทุกการเคลื่อนไหวดูเหมือนจะโบกสะบัดอย่างดุเดือด แต่พวกเขากลับถูกโจมตีจุดตันเถียนหรือจุดกำเนิดพลังอย่างแม่นยำ ตีพลังวิญญาณแตกดับจนทำลายการฝึกบำเพ็ญของพวกเขา
“เลี่ยฉางเหล่า นี่ท่าน!…”
“ไป๋เซี่ยงเลี่ยเจ้าบ้าไปแล้วหรือ!”
“…”
สาวกที่ถูกโจมตีส่งเสียงคำรามอย่างสิ้นหวัง การฝึกบำเพ็ญหลายปีถูกทำลายเพียงครั้งเดียว และจะกลายเป็นคนไร้ประโยชน์นับจากนี้ไป พวกเขาจะไม่สิ้นหวังได้อย่างไร จะไม่เกลียดได้อย่างไร
แต่ทว่า ต่อให้พวกเขาจะเกลียดแค้นอีกเท่าไหร่ก็ฆ่าแก้แค้นไป๋เซี่ยงเลี่ยไม่ได้!
“ข้าจะฆ่าเจ้า!”
ไป๋เซี่ยงเลี่ยทำเป็นไม่ได้ยินเสียงของพวกเขาและตามฆ่าเจียงหลีต่อไป ราวกับว่าทุกคนในที่นี้ได้กลายเป็นเจียงหลีหมดแล้วในสายตาของเขา ทุกครั้งที่ลงมือช่างไร้ซึ่งความปราณี
“เขาเสียสติแล้ว พวกเจ้ารีบหนีเร็ว…”
ท่ามกลางความตกตะลึงและการเปลี่ยนแปลงสาวกตะโกนเตือนสาวกที่ยังไม่เข้าใจสถานการณ์
“รีบวิ่งสิ!”
“อ้ากๆๆ!”
เหล่าลูกศิษย์ที่ถูกเตือนสติต่างทยอยวิ่งหนี
แต่ไป๋เซี่ยงเลี่ยไม่ปล่อยโอกาสให้พวกเขาหนีไป เขาคว้าคอเสื้อด้านหลังของช
