่เหลือ ส่วนข้ายังดีที่เหลือศพพิการให้พวกเขาดูต่างหน้า”
น้ำเสียงยียวนของเจียงหลีดังมาจากด้านหลังของไป๋เซี่ยงเลี่ย
ดวงตาแดงก่ำของไป๋เซี่ยงเลี่ยเมื่อพลิกมือโจมตีกลับไป แน่นอนว่า…
“อ้ากๆ!”
เสียงร้องเจ็บปวดดังขึ้นอีกครั้งและยังไม่ใช่เสียงเจียงหลีเหมือนเดิม
“ฮ่าๆๆๆ! ช้าบอกแล้วไงว่าเจ้าสายตาฝ้าฟาง ทำคราวนี้ลงมือโดยไม่มองก่อนเล่า หรือว่าคนในตระกูลไป๋เซี่ยงยั้วเยี้ยไปหน่อยเจ้าเลยอยากล้างบาง”
ราวกับว่าจะไปทางไหนก็มีแต่เสียงของเจียงหลี
“เจ้าหุบปาก! หุบปากเดี่ยวนี้!” ไป๋เซี่ยงเลี่ยเกือบจะบ้าคลั่งเพราะนาง เขาทำได้เพียงฆ่าเจียงหลีเพื่อชดเชยการกระทำผิดที่เขาฆ่าเผ่าพันธุ์ของตัวเอง
มา! บางที เขายังมีอีกวิธีหนึ่ง
ความคิดน่ากลัวแวบเข้ามาในหัวของไป๋เซี่ยงเลี่ยแต่กลับถูกเขาจับเอาไว้แน่น
ในบรรดาสมาชิกตระกูลที่ออกมาในครั้งนี้ ผู้สืบทอดหลายคนเป็นผู้สืบทอดโดยตรงของตระกูล แม้ว่าเขาจะสังหารเจียงหลีก็กลัวว่าญาติของรุ่นน้องเหล่านี้จะไม่ไว้ชีวิตเขาแน่ วิธีเดียวที่จะช่วยชีวิตเขาได้คือการฆ่าเจียงหลีตามด้วยสังหารผู้คนที่นี่ทั้งหมด จากนั้นความลับนี้จะจมลงสู่พื้นดินไปตลอดกาล ผลักบาปทั้งหมดที่มีให้เจียงหลี และเขาจะกลายเป็นขุนนางผู้มีบุญคุณที่สังหารศัตรูได้สำเร็จ!
ใช่! ไม่เลว!
ส่วนลึกในแววตาของไป๋เซี่ยงเลี่ยได้จุดประกายความชั่วร้ายขึ้นมา
ในแสงมืดมนดวงตาของเขาวูบไหวและเงียบขรึมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนซึ่งทำให้เขาตื่นเต
