ซึ่งแผนผังของแผนที่ต่างจากของข้า ตอนนั้นข้าไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงแต่คิดว่าเป็นทางเข้าที่ต่างกัน ไม่ได้คิดเอะใจอะไร”
นางส่งเสียงแสดงความไม่พอใจอย่างประชดประชัน คำพูดหลังจากนี้ทั้งลู่เสวียนและเจียงหลีก็สามารถเดาออก
ดูเหมือนว่าที่ลู่เสวียนสงสัยจะใช่ แผนที่ต่างกัน การนำทางไปยังตำแหน่งของสุสานโบราณก็ต่างกันอย่างแน่นอน ก่อนหน้านี้ตระกูลไป๋เซี่ยงก็ได้ส่งผู้มีผีมือไปสำรวจมาแล้วรอบหนึ่ง ต้องรู้เกี่ยวกับสุสานโบราณมากกว่าพวกเขาอย่างแน่นอน
มอบทางเข้าของที่นี่ให้กับเหวินเหรินชิ่งชิ่ง ทั้งไม่ขัดต่อพระประสงค์ และไม่ได้ส่งผลกระทบต่อคนตระกูลไป๋เซี่ยง ที่แท้ก็เป็นลูกไม้เด็ด! เป็นกลลวง!
“ดูเหมือนว่าเส้นทางที่เราผ่านมาไม่เจอกับคนของตระกูลไป๋เซี่ยงเลย ไม่เพียงแต่เพราะว่าพวกเขาอาจจะรู้วิธีข้ามผ่านอุปสรรค แล้วก็อีกอย่างหนึ่งคือคงมีเพียงพวกเราที่ได้แผนที่นี้” เจียงหลีพูดสรุปออกมา
พวกเราเลิกคิดเรื่องนี้กันได้แล้ว มาคิดแผนของพวกเราดีกว่า ไว้พวกเราออกไปได้ค่อยไปคิดบัญชีกับตระกูลไป๋เซี่ยง” ลู่เสวียนพูดพร้อมกับขยำแผนที่จนเป็นก้อน และยัดมันเข้าไปที่อกของตัวเอง
เจียงหลีหัวเราะออกมา “ข้าเกรงว่าการเอาคืนในครั้งนี้จะไม่ง่ายอย่างที่คิด พวกเขาทำตามกฎและวางแผนที่ทำให้ตัวเองได้เปรียบ”
เมื่อพูดจบ นางได้ก้าวเท้าออกไปและเหยียบไปบนที่ว่างเปล่านอกสะพานที่ขาด ทันใดนั้นร่างของนางก็ร่วงลงไปบนพื้น
หลังจากนั้นลู่เสวียนก็ได้รีบก
