“ท่านเลือกวันไม่ดี วันนี้ข้ามีระดู
เจียงหลีมองหน้าเขาด้วยยิ้มหวาน ซึ่งสีหน้าที่เศร้าหมองของเขา ทำให้นางพอใจอย่างมาก
“….”
ระดู!
สีหน้าของตี้เซ่าเคร่งเครียดมากกว่าเดิม ยาโถวนางนี้,uเจตนาใช่หรือไม่ รู้ทั้งรู้ว่าร่างกายของตัวเองไม่พร้อม แต่ก็ยังตั้งใจจะยั่วยวนเขา หลังจากที่เขาทุกข์ทรมานอยู่นั้น กลับถูกน้ำเย็นเยือกสาดใส่อีกครั้ง
เขาหายใจเข้าลึกๆ หลังจากนั้นได้ลุกขึ้นและเดินออกข้างนอก
“ด้านนอกลมแรง ออกไปยืนประเดี๋ยว ก็กลับมาได้แล้วนะ” เจียงหลีนอนตะแคงบนเตียงด้วยท่าเย้ายวน และไม่ลืมที่จะกล่าวเตือนชายผู้เดินจากไปหนึ่งประโยค
ชายที่เดินก้าวยาวออกไป ยืนตัวแข็งทื่อทันที แล้วเดินเร็วออกไป
อื้ม เขาต้องการตากลมเพื่อสงบสติ!
“ฮ่าๆๆ…” มองชายผู้นั้นหนีเตลิดออกไป เจียงหลีก็ล้มตัวลงกับเตียงและหัวเราะไม่หยุด มีความสุขยิ่งนัก!
ใครให้เขาทั้งอดกลั้นและเล่นแง่เล่า!
“ตอนข้าจักรพรรดินีเสนอตัว ท่านเล่นตัวไม่เอา ตอนนี้ท่านอยากได้ ก็ต้องขึ้นอยู่กับความพอใจของข้า!เสียงหัวเราะดังขึ้น เจียงหลีโค้งมุมปากขึ้นและพูดคนเดียว โดยดวงตาที่สดใสคู่นั้นส่องแสงประกายของผู้ได้รับชัยชนะ
ด้านนอกตำหนัก เซ่าตี้ยืนอยู่บนขั้นบันได สัมผัสกับลมที่พัดโชยในยามค่ำคืน และสงบใจที่วู่วามของตนลง แต่เมื่อนึกถึงใบหน้าอันเจ้าเล่ห์ที่ “แผนชั่วร้ายสำเร็จ” แววตาที่เย็นชา อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมา
ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่านางตั้งใจ แต่ก็หักห้ามใจไว้ไ
