“คณะทูตจากเป่ยโหรวหรือ” เจียงหลีเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจ
แม้ว่าทั้งสองแคว้นจะไม่ได้เป็นศัตรูกันโดยตรง แต่สถานการณ์ตึงเครียดมากเช่นนี้ พวกเขามาที่นี่เพื่อกระทำการสิ่งใด
อวี้ซูพยักหน้า “คาดการณ์ว่าอีกประมาณครึ่งเดือนจะเดินทางมาถึงเพคะ”
“หากเป็นเช่นนี้…พวกเขาออกเดินทางตั้งแต่ตอนที่อาณาจักรซีเฉียนยังไม่ได้ล่มสลาย” เจียงหลีคำนวณเวลาในใจ
“ฝ่าบาท เราต้องจัดเตรียมขบวนต้อนรับหรือไม่เพคะ” อวี้ซูถาม
เจียงหลีพยักหน้า “แน่นอน” นางหรี่ตาและยิ้มอย่างมีเลศนัย “ผู้มาเยือนคือแขก ราชวงศ์จยาเซียนของเราจะเสียมารยาทไม่ได้”
อวี้ซูพยักหน้าและถอยหลังออไป
หลังจากที่นางเดินออกไป เจียงหลีเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าอีกครั้งและถอนหายใจในใจ นี่ท่านจะมาเมื่อไหร่
…
ณ ทะเลแห่งดวงดาวที่ไร้พรมแดน เสินอวี่และอวี้ฉีกำลังรอคอยอย่างประหม่าในวังเซ่าตี้ ที่ซึ่งใหญ่โตและกว้างใหญ่กว่าหนานฮวงรวมกันไม่รู้เท่าไหร่
ทั้งสองนิ่งเงียบและบรรยากาศแลดูน่าเบื่ออย่างมาก
ซึ่งไม่มีแม้แต่การประสานตากัน สถานที่ๆ พวกเขาเฝ้าอยู่นั่นคือ สถานที่ฝึกฝนขององค์จักรพรรดิเซ่าตี้
ครั้งที่แล้ว พวกเขาทั้งสองแอบตามเส้นทางขององค์จักรพรรดิและบังเอิญพบเจอกับสาเหตุของความผิดปกติขององค์จักรพรรดิในช่วงเวลานี้ แต่ก็ถูกเซ่าตี้จับได้เช่นกัน
สองวันต่อมาองค์จักรพรรดิเซ่าตี้ก็กลับมาตามสัญญา แต่ไม่ทันจะได้ลงโทษพวกเขา ก็ได้รีบไปเก็บตัวฝึกฝน และมีเพียงเหตุผลเดียวคือพลังนั้
