้ใหญ่และน่าดึงดูดใจนัก ถึงกับทำให้ดวงตาของเซ่าตี้ดำมืดลงและปรากฏแสงจางๆ
“เจ้าใส่น้อยเกินไปแล้ว” เซ่าตี้เอ็ดนาง
เจียงหลีกลับยิ้มอย่างยั่วยวน และแขนที่อ่อนแอไร้กระดูกได้โอบคอเขาไว้และมองเขาด้วยรอยยิ้ม“ข้าจะนอนแล้ว ต้องใส่เสื้อผ้ามากชิ้นอีกหรือ”
บ้าเอ๊ย! นางรู้หรือไม่ว่าท่าทางนี้ยั่วยวนเพียงใด ดวงตาของเซ่าตี้มืดสนิทและความมีเสน่ห์เย้ายวนใจเล็ดลอดเข้ามาจากส่วนล่างของดวงตาของเขา มือใหญ่ๆ ของเขาสัมผัสไปที่ร่างกายของเจียงหลีโดยไม่รู้ตัวและรู้สึกได้ถึงผิวที่อ่อนโยนผ่านผ้าโปร่ง
“เจ้าตั้งใจ” เสียงของเขาแหบแห้งเล็กน้อย แต่กลับไพเราะยิ่งกว่า
เจียงหลีมองเขาอย่างไร้เดียงสาและยิ้มอย่างยั่วยวน “ตั้งใจอะไรหรือ”
ตั้งใจยั่วยวนเขา!
ดวงตาของเซ่าตี้ได้กลายเป็นวังวนราวกับต้องการดูดนางเข้าไปในนั้น นี่คือภรรยาของเขา ทำไมเขาจะแตะต้องไม่ได้ ดวงตาของเขาเผยความเผด็จการออกมาให้เห็น
เขาโน้มตัวและปิดผนึกริมฝีปากอันเย้ายวนของนาง เจียงหลีไม่ได้ผลักไสแต่อย่างใด แต่กลับตอบโต้อย่างเร่าร้อน
เพียงแต่ว่า จูบนี้ไม่สามารถสร้างความพอใจให้กับความว่างเปล่าอันยาวนานของเขาได้ เขายังต้องการมากกว่านี้…
จูบร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ
ท่าทางของเขาเริ่มบ้าคลั่งและความปรารถนาไม่สามารถควบคุมได้แล้ว ขณะที่เจียงหลีดูเหมือนจะได้ยินเสียงคำรามจากลำคอของเขาประดุจสัตว์ดุร้าย
นางรับรู้อย่างชัดเจนถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของชายผู้นี้ รู้สึกได้ถึงอุณหภ
