บว่าเป็นคนทำหรือไม่”
“หากข้าทำจริง แล้วจะอย่างไร!” เฉียนลี่ตะโกนเสียงดัง
ตอนนี้เขาไม่อยากเก็บซ่อนมันต่อไปแล้ว ท่าทีของฮ่องเต้ซีเฉียนทำให้เขาผิดหวังอย่างมาก
“ยอมรับก็ดีแล้ว นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป เจ้าไม่ใช่องค์รัชทายาทของข้าซีเฉียนอีกต่อไป ข้าจะถอดพระอิสริยยศของเจ้า ข้าจะให้เจ้า…”
“อะไรอีกหรือ ฆ่าล้างตระกูล ดีที่สุดคือสั่งประหารตระกูลข้าเก้าชั่วโคตร!” เฉียนลี่หัวเราะอย่างน่ากลัว และขัดจังหวะการพูดของฮ่องเต้ซีเฉียน
ประหารตระกูลข้าเก้าชั่วโคตรรึ มิใช่ต้องประหารทั้งข้าที่เป็นฮ่องเต้และเฉียนจวิ้นไปด้วยหรือ
สีหน้าของฮ่องเต้ซีเฉียนดูแย่ลงอีกครั้ง
เฉียนจวิ้นมองหน้าเฉียนลี่ด้วยแววตาเศร้าหมองและพูดด้วยเสียงมีความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่น“เฉียนลี่ เจ้ายังไม่รู้ว่าเพราะความโง่เขลาของเจ้า ทำให้ฮองเฮาไปรอเจ้าที่นรกแล้ว”
ดวงตาของเฉียนลี่เบิกกว้างทันที
พลังวิญญาณของเขาระเบิด แสงสีทองด้านหลังใหญ่ขึ้น และวิญญาณยุทธ์ก็ส่งเสียงคำรามบนท้องฟ้า “เสด็จแม่ของข้าเป็นอะไร!” เขาถามพลางมองไปที่ฮ่องเต้ซีเฉียนผู้เย็นชาและตะโกนว่า “ท่านทำอะไรเสด็จแม่ข้า”
“เจ้าทำเรื่องเนรคุณ คิดกบฏเช่นนี้ นางซึ่งเป็นเสด็จแม่ของเจ้าต้องรับผิดชอบที่ไม่สั่งสอนเจ้าให้ดี ความตายถือว่าเบามากแล้ว ไม่ใช่เพียงแค่นาง พ่อของนาง ข้าก็จะฆ่าทิ้งให้สิ้นซาก!” ฮ่องเต้ซีเฉียนตรัสอย่างเหี้ยมโหด
เปลวไฟแห่งความเกลียดชังปะทุขึ้นในดวงตาของเฉียนลี่ “ข้าเป
