นี้แล้ว
เขาไม่สามารถขจัดมันออกไปได้ และทำตามใจเรียกร้องเพียงเท่านั้น
ความเงียบของเซ่าตี้ ทำให้มุมปากของเจียงหลีกระตุกเล็กน้อย นางทำให้บทสนทนาถึงทางตันแล้วหรือ “นี่ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม ข้าไม่โทษท่านแล้ว” นางยื่นมือออกไปและโบกไปมาเต่อหน้าเขา
ทันใดนั้น เซ่าตี้ได้คว้ามือของนางและดึงนางเข้าสู่อ้อมแขนของตน
เมื่อกระแทกไปที่หน้าอกอันแข็งแรงของชายผู้นั้น เจียงหลีก็นำมืออีกข้างที่ว่างทาบไปที่หน้าอกของเขาโดยไม่รู้ตัว โดยปลายนิ้วมือรู้สึกเหมือนทาบไปยังอวัยวะที่นูนขึ้น และนางเข้าใจในทันทีว่ามือของนางสัมผัสไปที่ส่วนใดของชายผู้นั้น
ฟึบ
แก้มของจักรพรรดินีเริ่มร้อนและแดงก่ำ
อาการชานั้นเหมือนถูกกระแสไฟฟ้าและกระจายไปทั่วร่างกายในทันที ทำให้สมองของนางดัง หึ่งๆ และยกดวงตาหวานที่มีเสน่ห์มองไปที่เขา
ดวงตาของเซ่าตี้หรี่ลงเล็กน้อยและนัยน์ตาสีเขียวครามจับจ้องมาที่นาง แรงสัมผัสแผ่วเบาของนิ้วมือนั้น ทำให้เขารู้สึกแปลกๆ ราวกับว่าความปรารถนาถูกหญิงสาวผู้นี้จุดติดอย่างง่ายดาย
“ข้า…เอ่อๆ…อุบัติเหตุ…อุบัติเหตุ…” เจียงหลีดึงสติกลับมา กลืนน้ำลายและยิ้มอย่างเขินอาย
เล่นตลกอะไร!
หากชายผู้นี้ต้องการมันจริงๆ นางสู้เขาไม่ได้หรอก!
อืม นางยั่วยุเขาเป็นเรื่องหนึ่ง แต่เขาต้องการอย่างนั้นก็อีกเรื่องหนึ่ง
ก่อนหน้านี้ถูกเขารังแกมาตั้งนาน จะให้เขาสมหวังง่ายๆ ได้อย่างไร นางพูดกับตัวเองอย่างต่อเนื่อง และพยายามยับยั้งชั่งใจกับควา
