งความโหดเหี้ยมปกคลุมไปทั่วร่างกายของเขา
เหตุการณ์ในวันนั้นถูกแพร่กลับไปยังเมืองอู๋อิ๋น เสด็จพ่อของเขาโกรธมาก หลังจากได้ทราบข่าวก็รู้สึกว่าเป็นความอัปยศ ถึงขนาดสาบานกับตัวเองว่าจะกอบกู้ความอัปยศนี้กลับมาให้ได้
วันนี้เจียงหลีทำให้เขาอับอายขายหน้าด้วยเรื่องนี้ เป็นการกระตุ้นความโกรธในใจของเขายิ่งนัก
“อวดดีรึ ยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอก อย่างมากต่อให้ราชวงศ์จยาเซียนของข้าจะมาทวงหนี้จากอาณาจักรซีเฉียนของเจ้าจริง ข้าเคยพูดแล้วว่า ให้ฮ่องเต้ซีเฉียนล้างคอมาให้สะอาด รอข้ามาตัดหัวของมัน วันนี้ข้ามาตามสัญญา” เจียงหลีพูดจบ ดวงตาก็ฉายแววดุร้ายออกมาทันที
“เจ้า!” เฉียนลี่โกรธมาก
หลังจากนั้น ไม่รอให้เขาเอ่ยปาก เจียงหลีก็ถ่ายทอดคำสั่งออกไป
นางยกมือขึ้นโบกสะบัดไปข้างหน้าอย่างหนักแน่น และตะโกนอย่างเยือกเย็น “ฆ่ามันนน!”
ฆ่ามันนน!
ฆ่ามันนน!
กองทัพของราชวงศ์จยาเซียนที่เตรียมพร้อมออกรบ หลังจากที่นางถ่ายทอดคำสั่งออกไป เหล่ากองทัพก็พุ่งเข้าไปยังกองทัพซีเฉียนราวกับกระแสน้ำ ภายใต้ความโกลาหล ทางเฉียนลี่จึงต้องออกคำสั่งให้ต่อต้านสถานเดียว
ในขณะนี้ บนแผ่นดินรกร้างนอกเมืองซู่หย่วนราวกับนองไปด้วยเลือดสีแดงสด กองทัพจยาเซียนที่สวมชุดเกราะเหล็กกำลังปะทะกับกองทัพซีเฉียนอย่างดุเดือด เริ่มสู้กันอย่างสาดเลือดเฉือนเนื้อ
แต่เจียงหลี กระโดดขึ้นบนแผ่นศิลาและประสานมือทั้งสองของนางไว้ข้างหลัง ราวกับเทพเจ้ามองลงมาในสนามรบไร้ขอบเขตนี
