เป็นเช่นนั้นแล้ว มิสู้ฉวยโอกาสนี้ทำลายเรือแล้วโจมตีราชวงศ์จยาเซียนไม่ดีกว่าหรือ หากชนะทรัพยากรของราชวงศ์จยาเซียนทั้งหมดล้วนจะตกเป็นของซีเฉียน ซีเฉียนจะได้ขึ้นเป็นเมืองอันดับหนึ่งของหนานฮวง ยังมีหวังรวมหนานฮวงในอนาคต หากยังรอต่อไป เกรงว่าต่อไปจะพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสยากนะเพคะ”
เฉียนจวิ้นครุ่นคิดเกี่ยวกับคำพูดของโจวยวน ผ่านไปเนิ่นนานจึงพูดขึ้นว่า “เจ้าพูดมีเหตุผล”
“องค์ชายสามารถไปเกลี้ยกล่อมฝ่าบาทได้หรือไม่เพคะ” โจวยวนพูดอีกครั้ง
สายตาเฉียนจวิ้นเป็นประกายวูบไหว ไม่มีทีท่าปฎิเสธนาง
ในตำหนักจักรพรรดินีแห่งราชวงศ์จยาเซียน
เจียงหลีเพิ่งถูกใครบางคนโยนกลับเข้าไปในตำหนักจักรพรรดินี จากเขาฝูถู อวี้ซูก็เข้ามาหาพร้อมกับนำเสนอข้อมูลล่าสุดของซีเฉียน
“ฝ่าบาท เราควรจะทำเยี่ยงไรดี” อวี้ซูขอความเห็นจากเจียงหลี
มุมปากของเจียงหลียกขึ้นเผยให้เห็นถึงรอยยิ้มขี้เล่น “ในเมื่อตาแก่นั่นยังลังเลอยู่ เช่นนั้นพวกเราก็ส่งกองทัพทหารไปซะ ดังคำกล่าวที่ว่า…น้ำขึ้นให้รีบตัก!”