่าพอมาถึงตอนนี้ เขาถึงได้เข้าใจแล้วว่านายน้อยลู่เจี้ยที่พวกเขาเคารพและเลื่อมใสที่สุด ถึงได้มอบราชวงศ์จยาเซียนไว้ในมือของสาวน้อยคนนี้
เพราะว่านางเอาอยู่!
เพราะว่านางคู่ควรที่จะเป็นจักรพรรดินี!
การเข่นฆ่าและการยั่วยุของอาณาจักรซีเฉียน ตอนนี้ก็ดูโง่เขลาเหมือนกับตัวตลกที่เต้นแร้งเต้นกา ที่ทำให้ความเป็นราชาของจักรพรรดินีเจียงหลีคนนี้เด่นชัดขึ้นมา
ทันใดนั้น เจียงหลียกมือขึ้น ใช้พลังวิญญาณสลักบนศิลาจารึกที่ว่างเปล่านั้นไว้สี่คำ ‘เขตจยาเซียน’
“……” ในแววตาของหลี่ชังเจ็บปวดเหมือนถูกเข็มทิ่มแทงอย่างไรอย่างนั้น
ศิลาจารึกนั้น เลยเขตแดนเดิมเข้ามาในซีเฉียนประมาณหนึ่ง ก็ไม่รู้ว่าที่เลยมานี้เป็นเพราะจักรพรรดินีแห่งจยาเซียนจงใจหรือไม่
ถึงแม้ว่าประเทศซีเฉียนจะเสียพื้นที่ไปเล็กน้อย แต่สำหรับซีเฉียนแล้ว เป็นการหยามหน้าอย่างไม่ต้องสงสัย
หยามหน้ากันอย่างมาก!
ยิ่งกว่าบุกยึดเมืองได้เสียอีก ยังทำให้โกรธจนกระอักเลือดได้เลย
เหมือนว่าหลี่ชังจะคาดเดาได้ หลังจากที่ฮ่องเต้แห่งซีเฉียนรู้เรื่องนี้ จะเกิดอะไรขึ้นในราชวงศ์ แต่ว่าเขากลับไม่กล้าเตือนเจียงหลีว่าศิลาจารึกเขตแดนนี้เลยเข้ามาในดินแดนของซีเฉียน ไม่อยากมีชิวิตต่อไปแล้วรึ
เขตจยาเซียน!
เขตจยาเซียน!
ตั้งแต่นี้ บนโลกนี้ไม่มีราชวงศ์สุ่ยหันอีกต่อไป ศิลาจารึกของราชวงศ์จยาเซียน ตั้งอยู่ตรงที่เขตแดนติดกับซีเฉียน
เขตจยาเซียน! ในใจเจียงเฮ่าเกิดความฮึกเหิม มองไปยังตัวหนั
