้งหมดที่เกิดขึ้นนอกศาลาอย่างเย็นชา
นางงดงามมาก ถึงแม้ว่าจะอายุไม่เยอะ แต่ก็เริ่มเผยความงดงาม เหมือนว่าอากัปกิริยาที่แสดงออกมาสามารถทำให้เคลิบเคลิ้มหลงใหลได้
แต่ว่า ประเด็นสำคัญไม่ได้อยู่ที่ความงามของนาง แต่ท่าทางแบบนั้นของนางยังดูเป็นจักรพรรดิมากกว่าฮ่องเต้แห่งซีเฉียนเสียอีก
อายุยังน้อย แต่กลับเป็นจักรพรรดิได้อย่างมั่นคง เล่ากันว่ายังเป็นผู้รักษาสถิติของสถาบันไป๋หยวนทั้งหนานฮวง พรสวรรค์แบบนี้ ดูถูกไม่ได้…ดูถูกไม่ได้ หลี่ชังพูดในใจ แล้วก็ระมัดระวังมากยิ่งขึ้น
เจียงหลีโบกมือ เหมือนว่าไม่ได้สนใจท่าทีของหลิงไซว่แห่งซีเฉียน หรี่ตาทั้งสองข้างเล็กน้อย เหมือนว่ากำลังอยู่ระหว่างกึ่งหลับกึ่งตื่น ท่าทางที่ไม่สนใจของนาง กลับทำให้หลิงไซว่แห่งซีเฉียนคนนั้นสีหน้าดูไม่ได้เลย
นางเมินหลิงไซว่แห่งซีเฉียนคนนั้น แล้งพูดกับหลี่ชังว่า “บอกเงื่อนไขการสงบศึกของซีเฉียนมา”
หลี่ชังตั้งสติ หายใจเข้าลึกๆ พยายามรักษาท่าทางของขุนนางไว้ เอาจดหมายสงบศึกฉบับร่างออกมาแล้วอ่าน “ราชวงศ์จยาเซียนยอมให้หนึ่งในสามหัวเมืองที่ติดกับซีเฉียนของประเทศสุ่ยหันให้ซีเฉียน แล้วประเทศของเราจะลงนามในสนธิสัญญาว่าจะไม่ทำสงครามเป็นเวลายี่สิบปี”
พูดจบ ทันใดนั้น สีหน้าของเขาก็ซีดเซียว ด่าในใจ เรื่องพรรค์นี้มันกับดักชัดๆ!
แต่ทว่า ในตอนที่เขาพูดจบ ในแววตาของหลิงไซว่ข้างๆ เขากลับมีความทะนงขึ้นมา มองไปทางราชวงศ์จยาเซียนด้วยความเหยียดหยามอย่างย
