บนพื้นดินที่ถูกเผาไหม้ ทุกอย่างพังพินาศไปหมดหลังเกิดสงคราม
เมืองที่ครึกครื้นสงบสุขในเมื่อก่อน มาวันนี้เสื่อมโทรมกลายเป็นเมืองร้าง ทุกที่ล้วนมีแต่ซากปรักหักพังของบ้านเรือน ซากศพเกลื่อนกลาดเต็มพื้นไปหมด
เสียงหัวเราะที่โหดร้าย ดังขึ้นมาในเมืองที่ว่างเปล่า
ในเสียงหัวเราะนั้น มีความหยอกเย้าและความป่าเถื่อนอย่างมาก
“พวกเดรัจฉาน!” เสียงที่โมโหมาจากคนแก่คนหนึ่ง
ข้างๆ เขา มีคนยื่นอยู่เต็มนับร้อยคน ล้วนแต่เป็นคนแก่ที่ร่างกายอ่อนแอ และยังมีผู้หญิงและเด็ก พวกเขาสวมใส่เสื้อผ้าเนื้อหยาบ บนเสื้อผ้าเต็มไปด้วยคราบเลือด เสียหายอย่างมาก
ใบหน้าเป็นด่างๆ ดำๆ มวยผมยุ่งเหยิง
และที่ตรงกันข้ามกับพวกเขาก็คือกองกำลังทหารซีเฉียนที่ครบถ้วนสมบูรณ์ มีประมาณสามสี่ร้อยคน ตรงกลางระหว่างที่ทั้งสองฝ่ายปะทะกัน มีซากศพผู้หญิงตั้งท้องนอนจมกองเลือดอยู่ เสื้อผ้าของนางถูกดึงออก ท้องที่โผล่ออกมาก็ถูกคมดาบฟันจนเปิดออก เด็กในท้องที่เชื่อมกับสายสะดืออยู่ห่างจากนางระยะหนึ่ง บนพื้นยังมีร่องรอยการถูกลากดึง
ภาพที่โหดร้ายทารุณเช่นนี้ คนของกองกำลังทหารซีเฉียนกลับรู้สึกเพียงฮึกเหิมดีใจ
แต่ประชาชนที่อยู่ตรงข้าม ดูพวกเขาแล้วก็เหมือนกับลูกไก่ในกำมือ จะจัดการเมื่อไหร่ก็ได้ เพียงแต่ว่าการฆ่าและปล้นง่ายๆ ไม่ได้น่าสนุกแล้ว พวกเขาอยากจะหาเรื่องอะไรสนุกๆ ทำ ท่ามกลางสงครามที่น่าเบื่อ
“แข่งกันฆ่าคนไม่ดีกว่าหรือ ดูว่าใครฆ่าได้เยอะกว่ากัน” มีคนเส
