ที่ขาดสองท่อนนั้นตกลงมาจากฟ้า จนกระทั้งใบหน้าเล็กๆ ที่เปรอะเปื้อนถูกเลือดกระเด็นสาดใส่ ถึงได้สติกลับมา
ในตอนนี้ จู่ๆ นางก็รู้สึกแน่นๆ ที่เอว แส้ยาวที่สังหารคนนั้น ไม่รู้ว่ารัดอยู่ที่เอวนางตอนไหน ยกนางขึ้นมา ใช้แรงโยนนางไปข้างหลังอย่างอ่อนโยนที่สุด
นางตกใจมาก ก้มหน้ามองไปข้างล่าง เห็นเพียงเพื่อนร่วมชะตากรรมเหล่านั้นของนางยื่นมือออกมาจะรับนาง และแส้ที่พันอยู่ที่เอวนาง ทันใดนั้นก็คลายออก ดึงกลับแล้วหายไปอย่างรวดเร็วต่อหน้านาง
“ใครกัน!”
“เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด ทำให้เสียงที่หวาดกลัวของทหารซีเฉียนสูงขึ้นอย่างฉับพลัน”
เขาเพิ่งจะถามคำถามนี้ออกมา ศพที่ขาดสองท่อนก็ตรงลงมาจากฟ้าอยู่ตรงหน้าเขา ตกใจหน้าซีด จนรีบถอยหลังไปหลายก้าว
ทหารซีเฉียนคนอื่นๆ ต่างก็พากันชักดาบออกมา ระวังไปรอบๆ
“ใครกันที่ทำลับๆ ล่อๆ! โผล่หัวออกมา!” มือถืออาวุธ เหมือนว่าพวกเขามั่นใจมากพอแล้ว
“พูดคำที่สามนับจากท้ายอีกครั้งซิ!”
ทันใดนั้น เสียงผู้หญิงที่ฟังดูแล้วยังวัยรุ่นก็ดังขึ้นมา
ถึงแม้ว่าเสียงนี้จะฟังดูวัยเยาว์ แต่กลับเต็มไปด้วยความน่าเกรงขามที่ทำให้คนพูดไม่ออก ทำให้คนไม่กล้าฝ่าฝืนคำพูดของนาง
ทหารซีเฉียนที่พูดก่อนหน้า พูดออกมาโดยสัญชาตญาณ “โผล่หัว”
ทันใดนั้น ร่างที่อรชรอ้อนแอ้นก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา
เดิมเขาไม่ทันเห็นอีกฝ่ายอย่างชัดเจน ทำได้เพียงถอยหลังไป แต่ในตอนนี้ คอกลับถูกมือที่ขาวผ่องบีบอยู่
กร๊อบ!
ผู้คนได้ยินพียงแค่เสีย
