ลังทหารห้าพันคนก็หนีไปอีกสามพันคน
เหลืออยู่สองพันคน ไม่รู้ว่าเพราะไม่มีที่ไป หรือเพราะว่าจิตสำนึกในใจนั้น ทำให้เลือกที่จะอยู่
แต่ทว่า กำลังทหารแบบนี้ ไม่สามารถหยุดยั้งกองทัพทหารของซีเฉียนได้แม้ชั่วยามเดียว
สงคราม สถานการณ์ที่ถึงจุดเดือด พอแตะก็ปะทุ รวดเร็วจนคนตั้งรับไม่ทัน!
“ฆ่ามันนน!”
เสียงเข่นฆ่าโรมรัน ดังขึ้นในเมืองซู่หย่วน
ประตูเมืองที่พุพังนั้น ถูกกองทัพซีเฉียนเปิดออกอย่างง่ายดาย กองกำลังหารนับหมื่นคนของซีเฉียน บุกเข้ามาจากด้านนอกประตูเมือง พวกเขาเป็นเพียงกองทัพหน้าของซีเฉียน กองทัพจริงๆ ประจำการอยู่ในที่ห่างจากเมืองซู่หย่วนสิบกว่าลี้
ทหารเฝ้าป้องกันสองพันคน ต่อสู้กับศัตรูอย่างสุดพลัง แต่กลับไม่สามารถแก้สถานการณ์ได้
ทหารหมื่นคนนี้ของซีเฉียน บุกเข้ามาในเมือง เผาทำลายเมืองย่อยยับ ฆ่าฟันอย่างไร้ความปราณี
ในเมืองซู่หย่วน กลายเป็นทะเลเพลิง เสียงร้องไห้ของประชาชน เสียงหัวเราะที่โอหังของทหารซีเฉียน เสียงร้องขอให้ช่วยชีวิตของเหล่าหญิงสาว เสียงร้องไห้ของเด็กๆ เสียงขอร้องวิงวอนของคนแก่ ดังปะปนกัน กลายเป็นเสียงที่สิ้นหวังที่สุดในเมืองชายแดนแห่งนี้
การเข่นฆ่าโรมรันในวันเดียว ในเมืองซู่หย่วน นอกจากประชาชนที่โชคดีหนีไปได้บางส่วน เหลือเพียงซากศพที่ถูกฆ่าอย่างโหดร้ายทารุณเต็มพื้นไปหมด
ข่าวการบุกรุกของทหารซีเฉียน แพร่ไปถึงจวนจวิ้นหวังแห่งมณฑลสุ่ยหันอย่างรวดเร็ว
อดีตจักรพรรดิพระองค์นี้ หลังจากท
