ทำให้เจียงหลีอมยิ้ม ยิ่งทำให้หวั่นไหว นางพูดอย่างไม่กลัวตายว่า “ใช่แล้ว ข้าได้ออกคำสั่งหาชายรูปงามเข้าวัง ถึงเวลาชายหนุ่มรูปงามของข้าจะปรนนิบัติข้าอยู่รอบๆ บางทีก็จะลืมท่านไปได้ ท่านก็ไม่ต้องเป็นกังวลว่าข้าจะมากวนใจท่านแล้ว”
ทันใดนั้น ดวงตาทั้งสองข้างของเขาก็หรี่ลง พลังในมือพุ่งมาหาเจียงหลี
นางถูกยกขึ้นทั้งตัว มาอยู่ตรงหน้าเขา หน้าของทั้งสองใกล้กันมาก
นางจ้องเขา ลึกๆ ในแววตา มีความหวั่นไหวที่ไม่ได้เจอกันกับคนรักนานเผยออกมา แต่ในแววตาที่เยือกเย็นนั้นของเขา ปกปิดความโกรธเอาไว้ “ถ้าหากเจ้าเข้าใกล้ผู้ชายคนอื่น ข้าจะฆ่าทุกคนในอาณาจักรให้สิ้นซากทั้งหมด รวมถึงเจ้าด้วย”
การข่มขู่ครั้งนี้ ทำให้เจียงหลียิ้มออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ “ดังนั้น คืนนี้ท่านวางแผนจะไม่ฆ่าข้าแล้วรึ”
มองรอยยิ้มที่สดใสของนาง จู่ๆ เขาก็รู้สึกติดกับแล้ว! ติดกับของผู้หญิงเจ้าเล่ห์คนนี้!
เหอะ! เขาสลายพลังทั้งหมดของเขา “คืนนี้ปล่อยเจ้าไปก่อน”
ในตอนที่เขาพูดประโยคนี้ จิตสังหารที่น่ากลัวกลับไม่เหลือเลย
เขาหันตัว เหมือนเตรียมจะจากไป
“ลู่เจี้ยยย!” ทันใดนั้น ก็มีเสียงเรียกเบาๆ ที่ร้อนรนดังขึ้นมาจากด้านหลัง ทำให้เขาหยุดฝีเท้าอย่างไม่ยินยอม
เห็นด้านหลังนี้ เจียงหลีทนไม่ไหวแล้ว พุ่งเข้าไปโอบกอดเขาจากด้านหลัง
อ้อมกอดที่พุ่งเข้ามาจากด้านหลังอย่างฉับพลัน ทำให้เขาตัวแข็งทื่อ เขาควรจะผลักนางออก แต่ว่ากลับไม่สามารถทำตามความคิดได้
เจียงหลีฝ
