อีก เมืองสุ่ยหันจำนนต่ออาณาจักรจยาเซียน ฉากกั้นระหว่างซีเฉียนและอาณาจักรจยาเซียนนั้นได้หายไปแล้ว ระหว่างสองเมือง ช้าเร็วต้องเกิดสงครามขึ้นเป็นแน่! หากจับสองคนนี้ได้ อย่างน้อยก็ทำให้เจียงหลีนั่นจะทำอะไรก็กลัวว่าจะถึงกระทบสองคนนี้ ตัวต่อรองสำคัญเช่นนี้ เจ้ากลับให้พวกเขาหนีไปได้!” ฮ่องเต้ซีเฉียนทรงกริ้ว
เฉียนลี่ถูกตำหนิจนสีหน้าเปลี่ยน เขาเหมือนจะเห็นสายตาเหน็บแนมของน้องชาย ทว่า เขายังคงพยายามระงับความโกรธในใจเอาไว้ แล้วอธิบายต่อฮ่องเต้ซีเฉียน “ลูกส่งคนไปไล่ตามแต่แรกแล้ว เพียงแต่ยังไม่มีข่าวส่งกลับมา”
“หึ! ถือว่าเจ้ายังไม่โง่เขลาเกินไป” ฮ่องเต้ซีเฉียนตรัสอย่างคร่ำเครียด
“…” สีหน้าของเฉียนลี่เคร่งเครียดเพราะคำพูดนี้ เขาก้มหน้าไม่กล้าให้ฮ่องเต้ซีเฉียนเห็นสภาพในตอนนี้ของเขา
“เงียบกันอยู่ทำไม อาณาจักรจยาเซียนจะโจมตีมาถึงซีเฉียนแล้ว พวกเจ้าแต่ละคนกินเงินบำนาญ แต่กลับไม่กล้าพูดอะไรสักคำ” ซีเฉียนฮ่องเต้ตะคอกใส่เหล่าขุนนางทั้งหลาย
“ฝ่า…ฝ่าบาท…กระหม่อม…กระหม่อมมีเรื่องจะทูลรายงาน…” ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ท่านหนึ่งในพรรคของเฉียนจวิ้น เอ่ยปากขึ้นก่อน
“ว่ามา!” ฮ่องเต้ซีเฉียนเย้ยหยัน
ขุนนางผู้นั้นรีบกล่าว “ตอนนี้อาณาจักรจยาเซียนเพิ่งจะมีฮ่องเต้พระองค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ ภายในประเทศจะต้องไม่สงบเป็นแน่ แค่หญิงสาวคนหนึ่ง เพียงแต่มีพรสวรรค์ในการฝึกบำเพ็ญเท่านั้น จะปราบปรามผีห่าซาตานในราชสำนักจยาเซียนได้อย่างไร
