เจียงหลีจะทำอะไรหรือ
ตกปลา!
นางจะรอดูว่าหลังจากตัวเองฆ่าคนไปมากมาย ยังจะมีใครทนไม่ได้และอยากกระโจนออกมาชิงบัลลังก์ไปจากนาง
ครองราชย์ตอนอายุยังน้อย นางก็ต้องทำอะไรบ้าง เพื่อวางรากฐานสำหรับตำแหน่งจักรพรรดินี
…
ณ จวนของตระกูลหรง
ภายในห้องหนังสือของหรงเทียนเผิง เขาเงยหน้าขึ้นมามองหน้าลูกชายที่ตอนนี้ปรากฏตัวอยู่ในห้องหนังสือของเขา จึงพูดจาเหน็บแนม “ลมอะไรพัดพาท่านชายสูงศักดิ์มาที่ห้องของข้าได้ หากจำไม่ผิด เจ้าไม่เคยเข้ามาห้องหนังสือของข้าเป็นเวลาสิบปีแล้ว”
“ท่านพ่อ วางมือเถิด” หรงจิ่งไม่สนใจคำถากถางของท่านพ่อ เพียงแค่อยากจะมาขอร้อง
หรงเทียนเผิงยิ้มเอ่ย “หมายความว่าอะไร?”
หรงจิ่งขมวดคิ้ว “นางเคยปล่อยบ้านเราไปแล้วครั้งหนึ่ง ท่านพ่อทำไมท่านถึงยังดึงดัน ทำเช่นนี้จะทำให้ตะกูลหรงตกต่ำจนไม่มีทางที่จะกลับมารุ่งเรืองได้อีกเลย”
“หุบปาก!” หรงเทียนเผิงไม่สามารถควบคุมสีหน้าได้
เขามองไปทางหรงจิ่งอย่างอาฆาต “ไอ้ลูกอกตัญญู! มีความสามารถที่จะนำพาตระกูลให้รุ่งเรืองได้ แต่กลับกลัวจนหัวหด จะบุกไปก็ไม่กล้าจะถอยหลังก็กลัว! ตอนนี้ แค่เด็กสาวที่ยังไม่เป็นผู้ใหญ่ก็กลัวแล้ว! เจ้าไม่เหมาะสมที่จะเป็นลูกของตระกูลหรงข้า”
หรงจิ่งยิ้มอย่างเย็นชา “ท่านพ่อ นางเป็นแค่คนธรรมดาหรือ ท่านเคยเห็นใครที่เพิ่งครองราชย์ สามารถฆ่าคนมากมายโดยไม่กะพริบตาจนเลือดนองแผ่นดินไหม ความกล้าเช่นนี้ ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะมีได้”
“แล้วอย่างไร
