าที่งามจนทำให้ผู้คนที่มองเห็นรู้สึกหวั่นไหว
เขายืนอยู่ข้างเตียงและมองลงมายังคนที่นอนอยู่ คนที่มีใบหน้าคล้ายคลึงลู่เจี้ย แต่สีหน้าไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ เหมือนดั่งมองคนแปลกหน้า
นี่หลังจากเขาย้อนดูความทรงจำ หาตัวคนที่ทำรอยสัญลักษณ์นั่นได้
คือนางที่ทำให้การกลับมาเกิดใหม่ของเขา ยังเกิดห่วงที่ไม่มีวิธีถอนออกไปได้
“ลู่เจี้ย…”
ทันใดนั้น เจียงหลีที่นอนหลับสนิทละเมอพูดชื่อใครคนหนึ่งออกมา
ชายที่ยืนอยู่ข้างเตียง เมื่อได้ยินชื่อที่คุ้นหู ดวงตาที่เป็นประกายของเขาหรี่ลงชั่วขณธ เพียงเพราะเสียงละเมอที่พูดขึ้น ทำให้มีความรู้สึกแปลกๆ เกิดขึ้นกับตัวเขา
ในใจของเขามีความรู้สึกบางอย่างที่ไม่สบายใจ
ความรู้สึกที่ทำให้เสียการควบคุม ทำให้เขาไม่คุ้นชินอย่างมาก แล้วก็ไม่ชอบความรู้สึกนี้อย่างมาก!
เขาค่อยๆ โน้มตัวลง และยื่นแขนออกไป มือที่เรียวยาวค่อยๆ เข้าใกล้คอขาวผ่องและยวนใจของเจียงหลี
ฆ่าเจ้าทิ้ง จะทำให้บ่วงนี้หลุดและไม่เป็นอุปสรรคต่อการฝึกฝนของข้าใช่หรือไม่
นี่คือจุดประสงค์ที่เขามาที่นี่วันนี้
แต่หลังจากเขาสัมผัสไปยังร่างกายที่อบอุ่น ทำให้มือเขาสั่นเล็กน้อย บ่วงภายใจทำให้เขารู้สึกลังเล
การลอบสังหาร ทำให้หญิงสาวที่นอนอยู่ลืมตาขึ้น ดวงตาที่เป็นประกายนั้นราวกับไม่ได้หลับฝัน!
ใบหน้าที่อยู่สายตาตอนนี้ ทำให้ดวงตานางสั่นไหว และเอ่ยอย่างไร้เสียง “ข้ากำลังฝันไปใช่หรือไม่”
