ลังเลหรือ
ความรู้สึกแบบนี้ ไม่เคยเกิดกับตัวเขามาก่อน
มันคืออะไร…ถึงทำให้เปลี่ยนแปลงไป
ดวงตาของเขาค่อยๆ แหลมคมขึ้น แต่พลังที่อยู่ในลูกแก้วสีฟ้าที่ส่องประกายกลับอ่อนตัวลงอย่างมาก ถึงขั้นไม่อยากให้เขาสูญเสียพลังที่มีอยู่จนแตกสลายไป
“องค์จักรพรรดิ”
เสียงของอวี้ฉีลอยเข้ามา
ขณะที่ฝ่ามือของเขาพลิกขึ้นลงไปมา ลูกแก้วแห่งความทรงจำได้หายไปอีกครั้ง
“มีเรื่องอะไร” น้ำเสียงของเขาดูน่าเกรงขาม ไร้น้ำใจ ทำให้คนที่ได้ฟังทำได้เพียงสวามิภักดิ์
สายตาของอวี้ฉีมองต่ำ “ทางทะสาบเป่ยหงส่งข่าวมาว่าจักรพรรดิเฝ่ยประกาศเก็บตัว แต่แท้จริงแล้วเหมือนหายสาบสูญไป”
“เกี่ยวอะไรกับข้า” เขาเอ่ยอย่างเย็นชา
มุมปากอวี้ฉีกระตุกอย่างรุนแรง ได้แต่ตำหนิอในใจ ความสัมพันธ์ของท่านกับจักรพรรดิเฝ่ยก็ปรากฏชัดแก่ตา จากนั้น เขาก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมา และเมื่อแจ้งข่าวนี้เสร็จแล้ว เขาได้ถอยออกไป
หลังจากอวี้ฉีเดินออกไปแล้ว เขาพลิกมือขึ้นอีกครั้ง ลูกแก้วแห่งความทรงจำสีฟ้าก็ได้ปรากฏขึ้น
ครั้งนี้ภายในลูกแก้วสีฟ้านั้น ปรากฏเงาของคนๆ หนึ่งขึ้นมาเล็กๆ ลักษณะเหมือนเขาไม่มีผิด แต่หากมองด้านความสง่างามกลับมีบางอย่างที่แตกต่าง
ดวงตาคู่นั้นกำลังปิดลง ดูสงบและเยือกเย็นราวกับหลับไป
“ข้าอยากจะเห็นว่ามีอะไรที่หลงเหลืออยู่ในใจเขาอย่างลึกซึ้งกันแน่” เขานำลูกแก้วสีฟ้าที่ส่องประกายกดลงไปตรงกลางระหว่างคิ้ว
เมื่อลูกแก้วหลอมเข้าไปที่ตรงกลางระหว่างคิ้ว ภาพเหตุกา
