ากบฏไว้ได้ ก่อนกระทำการใดๆ ให้พวกเขาได้ไตร่ตรองอีกสักพัก ว่าจะรับผลที่ตามมาได้หรือไม่
นางเชื่อว่าในวันที่ขึ้นครองราชย์ การเข่นฆ่าผู้คนมากมาย ก็เพียงพอที่จะทำให้รัชสมัยนี้สงบไปชั่วขณะหนึ่ง ฉายาจักรพรรดินีทรราช นางไม่ได้สืบสาวเอาความอะไร ก็นับว่าใจกว้างแล้ว หากคิดการณ์ก่อกบฏ บทลงโทษคือตายสถานเดียว นี่ถึงจะทำให้สั่นสะเทือน
เจียงหลีเหล่ตาเหมือนลำพองใจ ทำให้อวี้ซูที่หันกลับมามองอดไม่ได้ที่จะยิ้มเม้มปาก “ฝ่าบาท งานในราชสำนักเหล่านี้ต้องรีบจัดการนะเพคะ”
อืม…! งานในราชสำนัก!
เจียงหลีกลอกตาและมองไปที่อวี้ซู ทันใดนั้น ดวงตาของนางสั่นไหวแล้วยิ้มเอ่ย “อวี้ซู ข้าคิดว่าเจ้าต้องเรียนรู้อีกมาก”
หา อวี้ซูมองไปที่นางอย่างประหลาดใจ
เจียงหลีหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ “ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป เจ้าจะต้องเรียนรู้งานในราชสำนักกับเหล่าเสนาบดี ข้าที่เป็นนายของเจ้า ตอนนี้เป็นถึงจักรพรรดินีแล้ว เจ้าก็ต้องทุ่มเทให้มากกว่านี้ พยายามเป็นหน้าเป็นตาให้กับอาณาจักรจยาเซียนของข้า ห้ามมาเป็นภาระให้กับข้า!”
“…” อวี้ซูมองไปที่นางอย่างตกใจ รีบส่ายหน้าทันที และรีบเอ่ยออกมาอย่างตรงไปตรงมา “ฝ่าบาท หากท่านอยากพักก็ทรงพักเถิด ไม่เห็นจำเป็นต้องพูดให้ข้าทำหน้าที่แทนท่านเช่นนี้เลยเพคะ”
เมื่อถูกรู้ทัน เจียงหลีก็ไม่รู้สึกขายหน้า กลับตอบกลับด้วยเหตุผลข้างๆ คูๆ “จิตใจและกำลังของข้า ต้องมุ่งมั่นไปที่การฝึกฝน ข้ายิ่งแข็งแกร่ง อาณาจักรจยาเ
