เงาเดินอย่างช้าๆ และวางพระราชโองการลงบนโต๊ะเบาๆ ด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วถอยหลังไปสองสามก้าว “นี่คือพระราชโองการขึ้นครองราชย์อันศักดิ์สิทธิ์ และจะประกาศให้ทั่วราชอาณาจักรทราบภายในสามวัน”
เจียงหลีจ้องมองพระราชโองการโดยไม่ได้เปิดและพูดอะไรออกมา
เงาถอยหลังอย่างเงียบๆ
นางเปิดกล่องไม้อีกกล่อง ซึ่งด้านในมีสมุดพับวางทับกันเป็นชั้นๆ เจียงหลีเปิดสมุดพับอ่านเนื้อหาทีละเล่มอย่างละเอียด โดยแต่ละเล่มเขียนชื่อของคนหนึ่งไว้
เมื่อนางดูจนถึงเล่มสุดท้าย หน้าปกที่เขียนชื่อของ ‘หรงจิ่ง’ ปรากฏตรงหน้านาง
หรงจิ่ง!
เจียงหลีหรี่ตาหยิบสมุดพับออกมาจากกล่อง และค่อยๆ เปิดหลังจากอ่านเนื้อหาเสร็จแล้ว ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความตกใจ
นางคาดไม่ถึงว่าท่านชายจิ่งผู้เป็นที่รู้จักของผู้คนก็ถูกลู่เจี้ยหลอกใช้ด้วยเช่นกัน
จากนั้นนางได้โยนสมุดพับเหล่านี้เข้าไปในเตาไฟทีละเล่ม และปล่อยให้เผาไหม้อย่างช้าๆ เพราะนางได้จดจำเนื้อหาทั้งหมดไว้หมดแล้ว และสมุดเหล่านี้เผาทิ้งไปจะดีเสียกว่า
หลังจากอ่านทุกสิ่งที่ลู่เจี้ยทิ้งไว้และรู้ถึงการวางแผนจัดการทั้งหมดของเขาแล้ว เจียงหลีก็หยิบพระราชโองการไว้ในมือและลูบปลายนิ้วอย่างช้าๆ
“จักรพรรดินี…คาดไม่ถึงว่าถูกแผดเผาไปรอบใหญ่แล้ว ท้ายที่สุดก็ยังคงเป็นจักรพรรดินี” มุมปากของเจียงหลีโค้งขึ้นยิ้มเล็กน้อย แต่รอยยิ้มนั้นกลับคาดเดาไม่ออก
