ในชั้นอากาศธาตุอันว่างเปล่า บางครั้งก็มีความว่างเปล่าที่อยากจะกลืนกินรวมอยู่ด้วย แต่เมื่อเข้าใกล้กลับกรีดร้องด้วยความตกใจและหายไปอย่างล่องหน
เขาได้กลายเป็นแสงสว่างไสวและหายไปในทะเลดาวอย่างรวดเร็ว
…
ณ ทะเลดาวอันกว้างใหญ่ ห้วงเวลาของสถานที่แห่งหนึ่ง ทั้งเมืองถูกปกคลุมไปด้วยพื้นดินที่ไกลจนสุดลูกหูลูกตาและลอยอยู่ในอากาศ
ท่ามกลางเมืองที่ลอยอยู่นี้ แสงดาวเปรียบเสมือนน้ำตกที่รินไหลไม่ขาดสาย และหายไปในความมืดที่ไม่มีที่สิ้นสุด รอบๆ สระของเมืองแห่งนี้ ปกคลุมไปด้วยก้อนเมฆและหมอก ศักดิ์สิทธิ์และลึกลับนัก
สระน้ำของเมืองแห่งนี้ มีสถานที่สูงมากตั้งอยู่ ด้านบนมีความวิจิตรงดงามเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงสถานะและเกียรติยศที่มิอาจครอบครองได้
ท่ามกลางความงดงามตระการตา มีพระราชวังแห่งหนึ่งทอดยาวจากด้านในไปด้านนอกถึงสิบลี้ โดยมีผ้าปักอวิ๋นจิ่นเป็นชุดคลุม องครักษ์พิทักษ์ดวงดาวมีหินดาวเป็นเกราะป้องกันซึ่งคุกเข่าข้างเดียวรอนายของพวกเขาตื่นนอนอย่างภักดี
เพลานี้ แสงพราวจากท้องฟ้าตกกระทบไปยังส่วนลึกของพระราชวัง
องครักษ์พิทักษ์ดวงดาวทั้งหลายเงยหน้าขึ้นทีละนายด้วยใบหน้าที่ยินดีและตะโกนพร้อมเพรียงกัน “ขอน้อมต้อนรับการคืนสู่บัลลังก์ขององค์จักรพรรดิ…!”
“ขอน้อมต้อนรับการคืนสู่บัลลังก์ขององค์จักรพรรดิ…!”
เสียงดังกึกก้องและสั่นสะเทือนราวกับคลื่นยักษ์ ลอยเข้ามาทีละชั้นจนผ่านเข้ามาถึงส่วนลึกของพระราชวัง
