ณ ส่วนลึกของพระราชวัง มีร่างยาวนอนอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ และแสงดาวจากภายนอกของท้องฟ้าตกกระทบมายังกลางคิ้วของเขา ทำให้เกิดลำแสงที่เปล่งประกายปรากฏออกมานอกร่างกายของเขา
ชายรูปงามทั้งสองที่เฝ้ารออยู่หน้าเตียง สีหน้าปรากฏความยินดีพร้อมเพรียงกันโดยไม่ได้นัดหมาย และชำเลืองมองกัน จากนั้นทั้งสองสะบัดมุมของเสื้อคลุมและคุกเข่าข้างหนึ่งแล้วพูดพร้อมเพรียงกัน “ขอน้อมต้อนรับองค์จักรพรรดิ!”
ชายที่นอนอยู่บนเตียงค่อยๆ ลืมตาขึ้น รูปร่างหน้าตาอันสง่างาม หล่อเหลาดุจเทพ และมีเสน่ห์ประดุจมาร ราวกับว่าครอบคลุมคำเยินยอไว้ทั้งหมดแล้ว
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือใบหน้าของเขาเหมือนกับลู่เจี้ยทุกประการ แต่แตกต่างตรงที่ดวงตาของเขาเย็นเยือกกว่า และมีราศีของจักรพรรดิอยู่ในร่างกายของเขา
เขาค่อยๆ ลุกขึ้น และไม่ได้มองไปที่เหล่าทหารที่กำลังคุกเข่าอยู่ แต่กลับถอดเสื้อของตนและมองดูรอยฟันสีแดงประดุจไฟบนไหปลาร้าของตน
“รอยนี่มาจากไหน” เขาขมวดคิ้ว
ขณะที่ยกมืออยู่นั่น มีลูกเรืองแสงลอยอยู่บนฝ่ามือของเขา ซึ่งรวบรวมความทรงจำทั้งหมดในภพก่อนไว้และนั่นคือ…ความทรงจำที่เป็นของลู่เจี้ย
