แม้แต่ร่างกายของนางก็เพรียวขึ้น สวยงามและสง่างามมากขึ้น ความงามตามธรรมชาตินี้ก็ได้เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว
ผมสีดำของนางประดุจหินอัคนีสีดำวาวที่โบกสะบัดบนร่างกาย สอดคล้องกับผิวขาวผ่องและบอบบางของนาง
เนตรญาณสลายไปอย่างช้าๆ เจียงหลีลุกขึ้นจากเตียงและหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่ออกมาสวมใส่ ซึ่งชุดเหล่านี้เคยสวมใส่พอดี และตอนนี้ดูเหมือนจะรัดรูปเล็กน้อย
“สำเร็จแล้ว!” เจียงหลีรู้สึกตื่นเต้น
นางรีบเดินไปที่ประตูอย่างรวดเร็วและมองไปที่เฟิงสิงอวิ๋นพที่อยู่นอกประตู
เมื่อสังเกตเห็นถึงการเคลื่อนไหวด้านหลัง เฟิงสิงอวิ๋นพจึงรีบหันไปมอง แต่กลับต้องประหลาดใจในแวบแรกที่เขาเห็นหน้าเจียงหลี เจียงหลีที่อยู่ตรงหน้าเขาดูมีเสน่ห์แบบธรรมชาติ ซึ่งทำให้ผู้คนใฝ่หา แต่ในขณะเดียวกันก็มิบังอาจลบหลู่ได้
“ท่านอาจารย์เฟิง การพนันระหว่างท่านกับข้ายังนับอยู่หรือไม่” เจียงหลีพูดตรงๆ
เมื่อได้ยินเสียงของเจียงหลี ลู่เสวียนและเจียงเฮ่าก็รีบวิ่งไปด้วยกัน
เมื่อเห็นเจียงหลีอีกครั้ง ก็ถึงกับตกใจเช่น
“ซ้อเปลี่ยนไป…เปลี่ยนไป…สวยขึ้นเยอะเลย!” ลู่เสวียนบ่นพึมพำ
เจียงเฮ่าได้สติหลังจากคำพูดของเขา ก็ได้เชิดหน้าขึ้นและยืดอกกล่าว “น้องสาวข้าสวยที่สุดอยู่แล้ว!”
“…” ลู่เสวียนกระตุกมุมปากโดยลืมไปว่าผู้ชายที่อยู่ข้างๆ คือปีศาจที่รักน้องสาวมาก
“นับแน่นอน” เฟิงสิงอวิ๋นพยักหน้า
เขาค่อยๆ ยกมือขึ้นรวบรวมพลังวิญญาณไว้ในมือ
