เฮื้อกก พลังวิญญาณในมือพุ่งเข้าไปในตาข่ายป้องกันที่มองไม่เห็น โดยตาข่ายนั้นสั่นสะเทือนจนแตกเป็นรูปดาวและสลายไปในที่สุด
เจียงหลีดีใจอย่างมากและก้าวไปข้างหน้า
“ข้าจะให้ของขวัญเจ้าอีกชิ้นหนึ่ง” เฟิงสิงอวิ๋นหยิบกระสวยหยกออกมาและมอบให้เจียงหลี “นี่คือกระสวยเวลา สามารถพาคนเดินทางข้ามเวลาได้ และไปถึงสถานที่ที่ต้องการภายในพริบตา แต่ใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ข้านำสิ่งนี้มาจากซีฮวง ช่างเสียเปรียบเจ้าเสียจริง”
เป็นสมบัติเช่นนี้นี่เอง!
ในดวงตาของเจียงหลีรู้สึกตื่นเต้นและพูดกับเฟิงสิงอวิ๋นว่า “ขอบคุณท่านอาจารย์เฟิงมาก”
เฟิงสิงอวิ๋นบอกคาถาการใช้งานให้แก่เจียงหลี คนหลังรีบใช้งานทันทีและไม่ทันได้พูดคุยกับกับเจียงเฮ่าก็ได้หายตัวไปต่อหน้าคนทั้งสาม
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เจียงหลีก็พบว่าเขาอยู่ในพระราชวังของอาณาจักรจยาเซียนเสียแล้ว
เมื่อมองเห็นการปรากฏตัวขององค์หญิงเสวียนเทียนกะทันหันเช่นนี้ ทหารองครักษ์ไม่สามารถเก็บซ่อนความตกใจนี้ไว้ได้
“ลู่เจี้ยอยู่ที่ไหน” เจียงหลีถามอย่างตรงไปตรงมา
