หลังจากนั้นไม่นาน นางได้ถอนหายใจและวางลูกเก็บวิญญาณยุทธ์ไว้ตรงหน้า แล้วหลับตาและทำสมาธิปรับอารมณ์ โดยข้างๆ นางเต็มไปด้วยหินวิญญาณเพื่อจะได้หยิบใช้ขณะที่ประสานวิญญาณยุทธ์เข้าด้วยกัน
การประสานวิญญาณยุทธ์ต้องอาศัยสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบและต้องใช้พลังวิญญาณจำนวนมาก
ครั้งที่แล้วนางลองเสี่ยงโดยประสานกับเสวียนกังกุย เพราะไม่มีทางเลือก และยังดีที่โชคดี ครั้งนี้แม้ว่านางจะมีประสบการณ์ในการประสานถึงสองครั้งแล้ว แต่นางก็มิกล้าประมาท
หลังจากผ่านไปเกือบครึ่งวัน เจียงหลีถึงลืมตา โดยหินวิญญาณที่อยู่ตรงหน้าก็ถูกใช้ไปส่วนหนึ่งแล้ว
พลังวิญญาณค่อยๆ แผ่กระจายออกจากร่างกายนาง และโอบล้อมลูกเก็บวิญญาณยุทธ์ที่อยู่ตรงหน้า
เจียงหลีหลับตาลงอย่างช้าๆ อีกครั้ง เพื่อสัมผัสวิญญาณยุทธ์ที่อยู่ในลูกเก็บวิญญาณยุทธ์และสื่อสารกับมัน
เจ้าคือใคร
มีเสียงผู้หญิงที่หยิ่งผยองดังขึ้นจากทะเลเพลิง
ข้าคือนายของเจ้า เจียงหลีตอบในใจ
นายรึ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความประชดประชัน
บูมมม!
เจียงหลีลืมตาขึ้นอย่างกะทันหัน แต่กลับพบว่าตนติดอยู่ในทะเลเพลิง ท่ามกลางเปลวไฟที่ปกคลุมอยู่นั้น นางมองเห็นนกที่สวยงาม
มันมีขนที่งดงามตระการตา หัวหงส์ หางนกยูง กรงเล็บนกอินทรี และกางปีกกว้างสง่างามราวกับก้อนเมฆที่ลุกเป็นไฟ
ดวงตาของมันประดุจน้ำแข็งที่ถูกล้อมรอบด้วยเพลิงไฟสีแดงงดงามราวกับไพลิน
