ข้าก็เข้าสู่อาณาเขตหลิงอู่เป็นเพื่อนลู่เสวียน หลังจากกลับออกมา เราทั้งสองก็ต่างฝึกฝนกันอย่างเงียบๆ และไม่มีเหตุการณ์สำคัญใดเกิดขึ้น” เจียงเฮ่าสาธยายสั้นๆ
ทุกอย่างเรียบร้อยดี เจียงหลีจึงรู้สึกโล่งใจไปบ้าง
สองพี่น้องพูดคุยกันอยู่ชั่วครู่ ก็มองเห็นลู่เสวียนเดินกลับมาพร้อมกับคนเดินตามหลังสองคน
คนหนึ่งคือเฟิงสิงอวิ๋น และอีกคนหนึ่งนางก็รู้จัก เพราะเป็นผู้อำนวยการสอบวัดผลครั้งนั้น
นางจำได้ว่าเฟิงสิงอวิ๋นเคยพูดไว้ว่ากุญแจที่เก็บวิญญาณยุทธ์ลึกลับนั้นอีกอันหนึ่งอยู่ที่ผู้อำนวยการคนนั้น
ส่วนสถานะและเบื้องหลังของอำนวยการคนนี้ นางไม่ได้สืบหาต่อ
อย่างไรก็ตาม เบื้องหลังของสถาบันไป๋หยวนย่อมไม่ธรรมดา มีกลุ่มอำนาจยิ่งใหญ่จากดินแดนซีฮวงสักกลุ่มคอยหนุนหลังอยู่ สิ่งที่นางรู้ตอนนี้ก็เป็นเรื่องยากที่จะสืบค้นจนเจอ
“ท่านอาจารย์เฟิง” เจียงเฮ่าหันหลังกลับมาเรียกเฟิงสิงอวิ๋นและทำความเคารพต่อผู้อำนวยการ
เฟิงสิงอวิ๋นตอบกลับและมองไปที่เจียงหลีซึ่งยืนอยู่ด้านในแล้วยิ้ม “ความเร็วในการฝึกฝนของเจ้า ช่างน่าตกใจยิ่งนัก”
เจียงหลีไม่ได้พูดอะไร นางไม่สามารถบอกความลับของเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อให้แก่เขาได้
เมื่อเห็นนางเงียบ เฟิงสิงอวิ๋นจึงไม่ได้ถามอะไรมาก
เจียงหลีกล่าว “หวังว่าท่านอาจารย์เฟิงจะไม่ผิดสัญญา”
เฟิงสิงอวิ๋นหัวเราะลั่น “เจ้านี่ช่างใจร้อนเสียจริง”
“ข้าใจร้อนจริงๆ ท่านอาจารย์เฟิงก็รู้ว่าข้าเหลือเวลาไม่มากแล้ว” เจียงหล
