ชื่นชมองค์หญิงเสวียนเทียนมาก เจ้าเป็นพี่ต้องรู้จักเสียสละให้น้อง” ฮ่องเต้ซีเฉียนตรัส
เสียสละหรือ
ดวงตาอันเย้ยหยันฉายประกายบนใบหน้าที่ก้มต่ำของเฉียนลี่
“ฮ่องเต้ซีเฉียน เหตุใดการแต่งงานขององค์หญิงใหญ่แห่งจยาเซียน พวกท่านถึงมีอำนาจตัดสินใจเช่นนี้” ลู่เจี้ยเอ่ย
เจียงหลีเม้มริมฝีปาก และกลั้นความรู้สึกโมโหนั้นไว้โดยไม่พูด
ดูเหมือนฮ่องเต้ซีเฉียนเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าลู่เจี้ยก็อยู่ตรงนี้เช่นกัน จึงรีบยิ้มและมองไปที่เขาแล้วกล่าวว่า “นายน้อยลู่พูดอะไรเช่นนั้นเล่า ข้าตั้งใจจะสู่ขอองค์หญิงเสวียนเทียนให้กับลูกชายเฉียนจวิ้น ไม่ทราบว่านายน้อยมีความเห็นเช่นไร พวกเขาทั้งสองล้วนเป็นศิษย์ของสถาบันไป๋หยวน หากปองดองกัน ไม่เพียงแต่จะเกิดประโยชน์ต่อเราทั้งสองอาณาจักร และยังเป็นเรื่องเล่าขานอันดีให้กับสถาบันไป๋หยวนด้วย”
ลู่เจี้ยยิ้มช้าๆ ด้วยความรู้สึกดั่งหมาเห่าเครื่องบิน “เขายังไม่คู่ควร! ”
……………..
