งไป
เจียงเฮ่าและลู่เสวียนก็นั่งอยู่ติดๆ กับนาง เฟิงสิงอวิ๋นก็นั่งไกลออกไปนิดหน่อย
เพียงแต่ เพิ่งจะนั่งลง เจียงหลีก็เห็นว่าคนที่คุ้นเคยนั่งอยู่ตรงข้ามโจวยวน?เจียงหลีเลิกคิ้ว ไม่คิดว่านางก็มาเหมือนกัน
สายตาที่เจียงหลีมองไป ไม่หลบเลี่ยงเลยสักนิด
หลังจากที่โจวยวนรับรู้ได้ ก็มองกลับมาอย่างไม่ยอมแพ้ ยิ้มอย่างเย็นชา
ก็ยังคงอยากฆ่าข้า!รับรู้ได้ถึงความหมายในสีหน้าของโจวยวน เจียงหลียิ้มเยาะในใจ
นั่งอยู่พักหนึ่ง คนที่มาร่วมงานเลี้ยงของพระราชวัง ก็ค่อยๆ นั่งกันเต็มไปหมด
นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เจียงหลีได้เจอกับฮ่องเต้แห่งซีเฉียน!
ไม่พูดไม่ได้เลยว่าถ้าดูจากรูปร่างหน้าตา เฉียนลี่เหมือนเสด็จพ่อของเขามากกว่า เพียงแต่ในตัวเฉียนลี่ กลับขาดความเฉลียวฉลาดและความสามารถที่ในตัวฮ่องเต้แห่งซีเฉียนควรจะมี
ตอนที่ฮ่องเต้แห่งซีเฉียนเดินออกมา เฉียนจวิ้นและเฉียนลี่ก็ตามอยู่ข้างๆ เขา ทั้งสองมองมายังที่ๆ เจียงหลีนั่งอยู่อย่างไม่ได้นัดหมาย
เป็นธรรมดาที่นั่นไม่ใช่ความรักใคร่ชื่นชอบ แต่เป็นความคิดร้ายที่ต่างกันของแต่ละคน
รับรู้ได้ถึงสายตาของทั้งสองคน เจียงหลีไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบโต้อะไรเลยสักนิด เพียงแต่ใช้มือทั้งสองข้างยกแก้วสุราที่อยู่บนโต๊ะข้างหน้าแล้วจิบเล็กน้อย
“อาหลี ดื่มน้อยๆ หน่อย”
เพิ่งจะดื่มไปอึกเดียว เจียงเฮ่าก็ส่งเสียงไม่เห็นด้วย
เจียงหลีมุมปากกระตุก วางจอกสุราลง ได้ๆ เกือบลืมไปแล้วว่าข้างๆ มีคนบ้าน้องสาวอยู่
